Adhyaya 57

Verse 1

ईश्वर उवाच । पंचैवं सिद्धलिंगानि कथितानि तव प्रिये । यश्चैनं वेद संकेतं क्षेत्रवासी स उच्यते

ఈశ్వరుడు పలికెను—ప్రియే! ఈ విధంగా ఐదు సిద్ధలింగాలు నీకు చెప్పబడినవి. ఈ పవిత్ర సంకేతాన్ని తెలిసినవాడే నిజంగా క్షేత్రవాసి అని చెప్పబడును।

Verse 2

अथ शक्तित्रयाणां ते रौद्रीणां वच्मि विस्तरम् । इच्छा क्रियाज्ञानशक्त्यस्तिस्रस्ताः परिकीर्त्तिताः

ఇప్పుడు రుద్రుని శక్తిత్రయాన్ని విస్తారంగా నీకు వివరిస్తాను. అవి ఇచ్ఛాశక్తి, క్రియాశక్తి, జ్ఞానశక్తి అనే మూడు శక్తులుగా ప్రసిద్ధి చెందాయి.

Verse 3

पुनस्तासां पूजनायानुक्रमं क्रमतः शृणु । चतुर्दश तथा पंच पूर्वमुक्तानि यानि तु

మళ్లీ వాటి పూజకు సంబంధించిన క్రమాన్ని వరుసగా విను. ముందుగా చెప్పబడిన పద్నాలుగు మరియు అలాగే ఐదు—

Verse 4

चत्वारि त्रीणि चैकं वा यथाशक्त्याभिपूज्य च । लिंगानि तानि संपूज्य शक्तीस्तिस्रस्ततोऽर्चयेत्

తన శక్తి మేరకు నాలుగు, లేదా మూడు, లేదా ఒక్కదానినైనా భక్తితో పూజించాలి. ఆ లింగాలను సమ్యకంగా పూజించిన తరువాత ఆ మూడు శక్తులను అర్చించాలి.

Verse 5

सोमेशादीशदिग्भागे वरारोहेति या स्मृता । अमा कला सा सोमस्य उमा पश्चात्प्रकीर्त्तिता

సోమనాథుడు (సోమేశ) ఉన్న ఈశ దిక్భాగంలో ‘వరారోహా’ అని స్మరించబడే ఆమె, సోముని ‘అమా-కలా’; అనంతరం ఆమెనే ‘ఉమా’ అని కూడా ప్రఖ్యాతి పొందింది.

Verse 6

इच्छाशक्तिस्तु सा ज्ञेयाप्रभासक्षेत्रसंस्थिता । तत्र देवि हितार्थाय सर्वेषां प्राणिनां भुवि

ఆమె ఇచ్ఛాశక్తిగా తెలుసుకోవలసినది; ప్రభాసక్షేత్రంలో స్థాపితమై ఉంది. ఓ దేవీ, అక్కడ ఆమె భూమిపై సమస్త ప్రాణుల హితార్థంగా విరాజిల్లుతుంది.

Verse 7

तस्या माहात्म्यमखिलं कथयामि तवाधुना । पुरा सोमेन त्यक्ताभिर्भार्याभिस्तु वरानने

ఇప్పుడు నేను ఆమె యొక్క సమగ్ర మహాత్మ్యాన్ని నీకు చెబుతున్నాను. ఓ సుందరముఖీ, పూర్వకాలంలో సోముని భార్యలు అతనిని విడిచిపెట్టారు—

Verse 8

षड्विंशद्भिस्तपस्तप्तं क्षेत्रे प्राभासिके शुभे । गौरी साऽराध्यमानाथ दिव्यवर्षगणान्बहून्

శుభమైన ప్రాభాస క్షేత్రంలో వారు ఇరవై ఆరు సంవత్సరాలు తపస్సు చేశారు. అక్కడ దేవి గౌరీని అనేక దివ్య సంవత్సరాల పాటు నిరంతరం ఆరాధించారు.

Verse 9

तासां प्रत्यक्षतां प्राप्ता पार्वती परमेश्वरी । उवाच वरदा ब्रूत यद्वो मनसि संस्थितम्

అప్పుడు పరమేశ్వరి పార్వతి వారి ముందే ప్రత్యక్షమై, వరదాయినిగా పలికింది—“మీ హృదయాలలో ఉన్నది చెప్పండి.”

Verse 10

अथ ताश्चाब्रुवन्देवि यदि तुष्टासि पार्वति । सौभाग्यं देहि नो भूरि लावण्यं परमं तथा

అప్పుడు వారు అన్నారు—“ఓ దేవి, ఓ పార్వతి, మీరు తృప్తి చెందినట్లయితే మాకు అపారమైన సౌభాగ్యాన్ని, అలాగే పరమ లావణ్యాన్ని ప్రసాదించండి.”

Verse 11

त्यक्ताः सर्वा वयं देवि निर्दोषाः स्वामिना शुभे । दौर्भाग्यदोषसंदग्धा दौर्भाग्येण तु पीडिताः

“ఓ దేవి, ఓ శుభే, మేమంతా నిర్దోషులమే అయినా మా స్వాములు మమ్మల్ని విడిచిపెట్టారు. దౌర్భాగ్య దోషంతో దగ్ధమై, నిజంగా దౌర్భాగ్యంతో బాధపడుతున్నాము.”

Verse 12

गौर्युवाच । अद्यप्रभृति सर्वा वः समं द्रक्ष्यति रात्रिपः । प्रसादान्मम चार्वंग्यो नैतन्मिथ्या भविष्यति

గౌరీ పలికెను— ఈ రోజు నుండీ రాజు (మీ భర్త) మీ అందరినీ సమదృష్టితో చూస్తాడు. ఓ సుందరాంగులారా, నా ప్రసాదమువలన ఇది అసత్యం కాదుగాక.

Verse 13

वरदा चेति मन्नाम वरदानाद्भविष्यति । इहागत्य तु या नारी पूजयिष्यति मां शुभाम्

వరములు ప్రసాదించుటవలన నా నామము ‘వరదా’ అగును. ఇక్కడికి వచ్చి నన్ను—శుభమూర్తిని—పూజించు స్త్రీ,

Verse 14

न दौर्भाग्यं कुले तस्याः क्वचित्प्राप्स्यंति योषितः । माघमासे तृतीयायामुपवासपरायणा

మాఘమాస తృతీయ తిథిన ఉపవాసపరాయణులైన స్త్రీల కులమున ఎక్కడను దౌర్భాగ్యం స్త్రీలకు కలుగదు.

Verse 15

या मां द्रक्ष्यति सुश्रोणी मत्तुल्या सा भवि ष्यति । दम्पती षोडशैवात्र परिधाप्य प्रयत्नतः

నన్ను దర్శించు సుశ్రోణి స్త్రీ నా సమానమగును. ఇక్కడ శ్రమతో పదహారు దంపతులకు వస్త్రధారణ చేయించాలి (వస్త్రదానం చేయాలి).

Verse 16

फलानि भक्ष्यभोज्यं च पक्वान्नानि च षोडश । या प्रदास्यति वै नारी सा तूमैव भविष्यति

ఫలములు, భక్ష్యభోజ్యములు, పక్వాన్నములు—ఇవి పదహారు రకములు. వీటిని నిజంగా దానమిచ్చు స్త్రీ నీవలెనే అవుతుంది.

Verse 17

एतद्गौरीव्रतंनाम तृतीयायां तु कारयेत् । अप्रसूता च या नारी या नारी दुर्भगा भवेत्

ఇది ‘గౌరీ వ్రతం’ అని పిలువబడుతుంది; తృతీయ తిథిన నిశ్చయంగా ఆచరించాలి. సంతానహీనురాలైన స్త్రీ, అలాగే దుర్భాగ్యగ్రస్తురాలైన స్త్రీ—

Verse 18

पुमानसकृदप्यैवं कृत्वा प्राप्स्यत्यभीप्सितम् । एवमुक्त्वा स्थिता तत्र सा देवी चारुलोचना

పురుషుడు కూడా ఇదే విధంగా ఒక్కసారి చేసినా కోరిన ఫలాన్ని పొందుతాడు. ఇలా చెప్పి ఆ చారులోచనా దేవి అక్కడే నిలిచింది.

Verse 19

पश्यते रात्रिनाथश्च सर्वास्ता रोहिणीं यथा । अन्यापि दुःखसंदग्धा दौर्भाग्येण तु पीडिता

రాత్రినాథుడైన చంద్రుడు రోహిణిని చూసినట్లే వారందరినీ చూశాడు. మరొక స్త్రీ కూడా—దుఃఖదగ్ధురాలై, దుర్భాగ్యంతో పీడితురాలై—అక్కడికి వచ్చింది.

Verse 20

अपूजयदुमां देवीं सुभगा साऽभवत्ततः । इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं शक्तिसंभवम्

ఆమె దేవి ఉమను పూజించింది; దాంతో ఆమె సుభగ (సౌభాగ్యవతి) అయింది. ఈ విధంగా శక్తి-సంభవమైన మహాత్మ్యం సంక్షేపంగా చెప్పబడింది.

Verse 21

सोमेश्वरे वरारोहा नामेति कथितं तव । सर्वपापक्षयकरं सर्वदारिद्र्यनाशनम्

సోమేశ్వరంలో (ఈ దేవి) ‘వరారోహా’ అనే నామంతో నీకు చెప్పబడింది. (ఆరాధన/మహిమ) సమస్త పాపక్షయకరం, సమస్త దారిద్ర్యనాశనం.

Verse 57

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वरारोहामाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपंचाशोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీస్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో “వరారోహామాహాత్మ్యవర్ణనం” అనే యాభై ఏడవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।