Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 42
तुष्टो ददासि वै राज्यं रुष्टो हरसि तत्क्षणात् । देवासुरमनुष्याश्च पशुपक्षिसरीसृपाः
tuṣṭo dadāsi vai rājyaṃ ruṣṭo harasi tatkṣaṇāt | devāsuramanuṣyāśca paśupakṣisarīsṛpāḥ
నీవు తుష్టుడైతే నిజంగా రాజ్యాన్ని ప్రసాదిస్తావు; రుష్టుడైతే క్షణంలోనే దానిని హరిస్తావు। దేవులు, అసురులు, మనుష్యులు; పశువులు, పక్షులు, సరిసృపాలు—అన్నీ నీ అధీనమే।
Narrative voice within Prabhāsakṣetra-māhātmya (deductively: Sūta/Lomaharṣaṇa)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A tableau of beings—devas, asuras, humans, animals, birds, reptiles—arranged in concentric bands, all under the shadow of Śani’s gaze; a king receiving a crown on one side and another king losing it on the other, illustrating instant reversal.
FAQs
Power and status are unstable under karma; dharma, humility, and restraint are the safeguards against sudden reversal.
Prabhāsakṣetra, where the māhātmya frames worldly rise and fall within sacred geography and moral causality.
None explicit; the verse motivates propitiation through worship and ethical living rather than detailing a specific rite.