Adhyaya 47

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं गुरुनिषेवितम् । उमायाः पूर्वदिग्भागे सिद्धेशाग्नेयगोचरे

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవి! ఆపై గురువు సేవించే ఆ దేవుని దర్శనానికి వెళ్లవలెను. ఆయన ఉమా యొక్క పూర్వదిశ భాగంలో, సిద్ధేశుని ఆగ్నేయ ప్రదేశంలో ఉన్నాడు.

Verse 2

संस्थितं तु महल्लिंगं देवाचार्य प्रतिष्ठितम् । आराध्य परया भक्त्या लिंगं वर्षसहस्रकम्

అక్కడ ఒక మహాలింగం స్థితమై ఉంది; దానిని దేవాచార్యుడు ప్రతిష్ఠించాడు. పరమ భక్తితో ఆ లింగాన్ని ఆరాధించి అతడు సహస్ర సంవత్సరాలు ఉపాసన చేశాడు.

Verse 3

तोषयामास देवेशं भवं शर्वमुमापतिम् । प्राप्तवानखिलान्कामानप्राप्यानकृतात्मभिः

అతడు దేవేశ్వరుడైన భవుడు, శర్వుడు, ఉమాపతిని సంతుష్టిపరిచాడు. అశుద్ధమనస్సు గలవారికి అందనివైన సమస్త కోరికలను అతడు పొందాడు.

Verse 4

देवानां चैव पूज्यत्वं प्राप्य ज्ञानमथैश्वरम् । ग्रहत्वं च तथा प्राप्य मोदते दिवि सांप्रतम्

అతడు దేవుల మధ్య కూడా పూజ్యస్థానాన్ని పొందాడు; ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం మరియు ఐశ్వర్యశక్తిని సంపాదించాడు. అలాగే గ్రహదేవత స్థితిని పొందీ, ఇప్పుడు స్వర్గంలో ఆనందిస్తున్నాడు.

Verse 5

तं दृष्ट्वा मानवो भक्त्या न दुर्गति मवाप्नुयात् । बृहस्पतिकृतं लिंगं ये पश्यंति नरोत्तमाः

భక్తితో దానిని దర్శించిన మనిషి దుర్గతిని పొందడు. బృహస్పతి నిర్మించిన ఆ లింగాన్ని దర్శించే నరోత్తములు,

Verse 6

बृहस्पतिकृता पीडा नैव तेषां हि जायते । तत्र शुक्लचतुर्दश्यां गुरुवारे तथा प्रिये

వారికి బృహస్పతిజనిత పీడ ఎప్పటికీ కలుగదు. మరియు అక్కడ, ఓ ప్రియే, శుక్లపక్ష చతుర్దశినాడు అలాగే గురువారంలో,

Verse 7

संपूज्य विधिवल्लिंगं सम्यग्राजोपचारतः । अथवा भक्तिभावेन प्राप्नुयात्परमं पदम्

విధివిధానంగా రాజోపచారాలతో లింగాన్ని సమ్యక్గా పూజించినా, లేక కేవలం భక్తిభావంతోనైనా, పరమపదాన్ని పొందుతాడు।

Verse 8

स्नानं पलसहस्रेण पंचामृतरसेन यः । करोति भक्त्या मर्त्यो वै मुच्यते स ऋणत्रयात्

భక్తితో పంచామృతరసంతో సహస్ర పలముల పరిమాణంలో స్నానం చేయించువాడు, ఆ మానవుడు నిజంగా ఋణత్రయమునుండి విముక్తుడవుతాడు।

Verse 9

मातृकात्पैतृकाद्देवि तथा गुरुसमुद्भवात् । सर्वपापविशुद्धात्मा निर्द्वंद्वो मुक्तिमाप्नुयात्

హే దేవీ! మాతృఋణం, పితృ/పైతృక ఋణం అలాగే గురుసముద్భవ ఋణం నుండి విముక్తుడై, సర్వపాపశుద్ధాత్ముడై, ద్వంద్వరహితుడై ముక్తిని పొందుతాడు।

Verse 10

एवं संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं गुरुदैवतम् । शृणुयाद्यस्तु भावेन तस्य प्रीतो गुरुर्भवेत्

ఇలా సంక్షేపంగా గురుదైవత మహాత్మ్యం చెప్పబడింది. ఎవడు భావంతో వినునో, అతనిపై గురువు ప్రసన్నుడగును।

Verse 47

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वृहस्पतीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండమున, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘వృహస్పతీశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ నామ సప్తచత్వారింశోధ్యాయము సమాప్తమైంది।