Adhyaya 364
ఈశ్వరుడు మహాదేవికి హిరణ్య-తటంలో తుణ్డపురం అనే స్థలం ఉందని, అక్కడ ఘర్ఘర-హ్రదం అనే పవిత్ర జలాశయం ఉన్నదని తెలియజేస్తాడు. ఆ తీర్థానికి అధిష్ఠాన దేవుడు కందేశ్వరుడని పేర్కొంటాడు. శివుడు—ఆ స్థలంలో తన జటలు బంధించబడ్డాయని—దివ్యస్మృతిగా చెప్పి, ఆ క్షేత్ర మహాత్మ్యాన్ని స్థాపిస్తాడు. భక్తుడు అక్కడికి వెళ్లి తీర్థస్నానం చేసి, విధివిధానాలతో కందేశ్వరుని పూజించాలి అనే క్రమం సూచించబడుతుంది. ఫలంగా ఘోర పాతకాలు నశించి, శుభమైన ‘శాసనం’ లభిస్తుంది—అంటే దైవ ఆజ్ఞా-రక్షణ/అనుగ్రహమనే పురాణోక్త ప్రసాదం।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्यातटसंस्थितम् । स्थानं तुण्डपुरंनाम यत्रासौ घर्घरो ह्रदः
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ, తదుపరి హిరణ్యా తీరమున ఉన్న ‘తుణ్డపురం’ అనే స్థలమునకు వెళ్లవలెను; అక్కడ ‘ఘర్ఘర’ అనే హ్రదము (సరోవరం) ఉంది.
Verse 2
तत्र कन्देश्वरो देवो यत्र बद्धा जटा मया । तत्र स्नात्वा नरः सम्यक्त्ं देवं यः प्रपूजयेत् । स मुक्तः पातकैर्घोरैः प्राप्नुयाच्छासनं शुभम्
అక్కడ కందేశ్వర దేవుడు ఉన్నాడు; అక్కడనే నేను నా జటలను బంధించితిని. ఎవడు అక్కడ విధిగా స్నానమాచరించి భక్తిశ్రద్ధలతో ఆ దేవుని పూజించునో, వాడు ఘోర పాపముల నుండి విముక్తుడై శుభమైన దివ్య అనుగ్రహం (శాసనం) పొందును.
Verse 363
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये हिरण्यातुण्डपुर घर्घरह्रदकन्देश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरत्रिशतत मोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము—ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో—సప్తమ ప్రభాసఖండములో, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య భాగములో ‘హిరణ్యా, తుణ్డపురం, ఘర్ఘరహ్రదం, కందేశ్వర మహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే 363వ అధ్యాయము సమాప్తమైంది.