Adhyaya 355

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवगुप्तेश्वरं प्रिये । तत्र पश्चिमवायव्ये यत्र सोमोऽकरोत्तपः

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ, ప్రియే, అనంతరం దేవగుప్తేశ్వరుని వద్దకు వెళ్లవలెను. అక్కడ పశ్చిమ-వాయవ్య దిశలో సోముడు (చంద్రుడు) తపస్సు చేసిన స్థలం ఉంది.

Verse 2

गुप्तो भूत्वा कुष्ठरोगाल्लज्जयाधोमुखः स्थितः । दिव्यं वर्षसहस्रं तु प्रभासक्षेत्र उत्तमे

కుష్ఠరోగంతో బాధపడుతూ, లజ్జచేత ముఖం వంచి దాగి ఉండెను. ఉత్తమ ప్రభాసక్షేత్రంలో అతడు వెయ్యి దివ్య సంవత్సరాలు అలా నిలిచెను.

Verse 3

ततः प्रत्यक्षतां यातः सर्वदेवपतिः शिवः । तुष्टो बभूव चंद्रस्य क्षयनाशं तथाऽकरोत्

అనంతరం సర్వదేవపతి శివుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ప్రసన్నుడై చంద్రుని క్షయాన్ని అంతమొందించాడు.

Verse 4

क्षयरोगविनिर्मुक्तस्ततोऽभून्मृगलांछनः । प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सुरासुरनमस्कृतम्

క్షయరోగం నుండి విముక్తుడై అతడు ‘మృగలాంఛన’గా ప్రసిద్ధుడయ్యాడు. దేవాసురులు నమస్కరించే మహాలింగాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు.

Verse 5

गुप्तस्तेपे तपो यस्मात्तस्माद्गुप्तेश्वरः स्मृतः । सर्वकुष्ठहरो देवो दर्शनात्स्पर्शनादपि

గుప్తంగా తపస్సు చేసినందున ఆయన ‘గుప్తేశ్వరుడు’గా స్మరించబడతాడు. ఆ దేవుడు దర్శనమాత్రంతోనూ స్పర్శమాత్రంతోనూ సమస్త కుష్ఠాన్ని హరిస్తాడు.

Verse 6

सोमवारे विशेषेण यस्तल्लिंगं प्रपूजयेत् । तस्यान्वयेऽपि देवेशि कुष्ठी कश्चिन्न जायते

హే దేవేశీ! సోమవారంలో విశేషంగా ఆ లింగాన్ని పూజించేవాడి వంశంలో కూడా కుష్ఠి ఎవడూ జన్మించడు.

Verse 354

इति श्रीस्कान्दे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गुप्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुष्पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमो ऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణం ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘గుప్తేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే మూడు వందల యాభై ఐదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.