Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 98
परितुष्टोऽस्मि ते भद्रे वरं वरय सुव्रते । तत्ते दास्याम्यहं प्रीतो यद्यपि स्यात्सु दुर्लभम्
parituṣṭo'smi te bhadre varaṃ varaya suvrate | tatte dāsyāmyahaṃ prīto yadyapi syātsu durlabham
హే భద్రే, హే సువ్రతే! నేను నీపై సంపూర్ణంగా తృప్తుడనయ్యాను. వరం కోరుము; అది అత్యంత దుర్లభమైనదైనా, ప్రసన్నుడనై నేను నీకు ప్రసాదించెదను.
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: A ‘bhadrā suvratā’ (the addressed devotee/figure)
Scene: Agni, radiant and benevolent, addresses a steadfast woman/figure of noble vows, offering a boon ‘even if difficult’; the oceanic horizon of Prabhāsa frames the promise.
FAQs
Steadfast vows and purity of conduct (suvrata) draw divine grace, making even rare boons attainable through the Lord’s favor.
Prabhāsa-kṣetra (Prabhāsa), the famed sacred region whose māhātmya frames this dialogue.
No specific rite is prescribed here; the verse emphasizes the spiritual power of vrata (disciplined vow) that merits divine boon.