Adhyaya 321

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ ते कीर्तयिष्यामि रहस्यं स्थानमुत्तमम् । सर्वपापहरं नॄणामुन्नतस्थानवासिनाम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—ఇప్పుడు నేను నీకు ఒక పరమ రహస్యమైన ఉత్తమ పుణ్యస్థానాన్ని ప్రకటిస్తాను; ఉన్నతస్థానంలో నివసించే మనుష్యుల సమస్త పాపాలను అది హరిస్తుంది।

Verse 2

श्रेष्ठदेवस्य माहात्म्यं ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । उन्नतस्थानसंस्थस्य देवस्य बालरूपिणः । यस्य दर्शनमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते

నేను శ్రేష్ఠ దేవుడు—అవ్యక్త జన్ముడైన బ్రహ్మదేవుని—మహాత్మ్యాన్ని వివరిస్తాను; ఉన్నతస్థానంలో ఆయన బాలరూపంగా నివసిస్తాడు; ఆయన దర్శనమాత్రంతోనే సమస్త పాపాల నుండి విముక్తి కలుగుతుంది।

Verse 3

देव्युवाच । बालरूपीति यत्प्रोक्तमुन्नतं तत्कथं वद । स्थानेष्वन्येषु सर्वत्र वृद्धरूपी पितामहः

దేవి పలికెను—ఉన్నతస్థానంలో (బ్రహ్మ) బాలరూపుడని మీరు చెప్పారు; అది ఎలా సాధ్యమో చెప్పండి. ఇతర అన్ని స్థలాలలో పితామహుడు వృద్ధరూపంగానే దర్శనమిస్తాడు।

Verse 4

कस्मिन्स्थाने स्थितस्तत्र किमर्थं तत्र वा गतः । कथं स पूज्यो विप्रेन्द्रैस्तिथौ कस्यां क्रमाद्वद

అక్కడ ఆయన ఏ స్థలంలో స్థితుడై ఉన్నాడు, ఏ కారణంతో అక్కడికి వెళ్లాడు? శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణులు ఆయనను ఎలా పూజించాలి, ఏ తిథిన—క్రమంగా చెప్పండి।

Verse 5

ईश्वर उवाच । ऋषितोयापश्चिमे तु ऐशान्यां स्थलकेश्वरात् । ब्रह्मणः परमं स्थानं ब्रह्मलोक इवापरः

ఈశ్వరుడు పలికెను—ఋషితోయా పశ్చిమ భాగంలో, స్థలకేశ్వరునికి ఈశాన్య దిశలో బ్రహ్మదేవుని పరమ స్థానము ఉంది; అది మరొక బ్రహ్మలోకంలా ఉంటుంది।

Verse 6

ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च पूज्याः प्राभासिके सदा । ब्रह्मभागे स्थितो ब्रह्मा ऋषितोयातटे शुभे

ప్రభాసక్షేత్రంలో బ్రహ్మా, విష్ణువు, రుద్రుడు ఎల్లప్పుడూ పూజనీయులు. ఋషితోయా నది శుభ తీరంలోని ‘బ్రహ్మభాగం’లో బ్రహ్ముడు స్థితుడై ఉన్నాడు।

Verse 7

रुद्रभागेऽग्नितीर्थे च पूज्यो रुद्रः सनातनः । गिरौ रैवतके रम्ये पूज्यो दामोदरो हरिः

రుద్రభాగంలోని అగ్నితీర్థంలో సనాతన రుద్రుని పూజించాలి. అలాగే రమ్యమైన రైవతక పర్వతంపై హరి దామోదరుని పూజించాలి।

Verse 8

सोमेन प्रार्थितो देवो बालरूपी पितामहः । आगतश्चाष्टवर्षस्तु ह्युन्नते स्थान उत्तमे

సోముడు ప్రార్థించగా దేవ పితామహుడు బ్రహ్ముడు బాలరూపం ధరించి, ఎనిమిదేళ్ల బాలుడిగా, ఆ ఉత్తమమైన ఎత్తైన పుణ్యస్థానానికి వచ్చాడు।

Verse 9

दृष्ट्वा ब्रह्मा द्विजाञ्छ्रेष्ठांस्तत्र स्थाने स्थितो विभुः

అక్కడ శ్రేష్ఠ ద్విజులను చూచి, సర్వవ్యాపి ప్రభువు బ్రహ్ముడు ఆ పవిత్ర స్థలంలోనే నిలిచియున్నాడు।

Verse 10

नास्ति ब्रह्मसमो देवो नास्ति ब्रह्मसमो गुरुः । नास्ति ब्रह्मसमं ज्ञानं नास्ति ब्रह्मसमं तपः

బ్రహ్మునితో సమానమైన దేవుడు లేడు; బ్రహ్మునితో సమానమైన గురువు లేడు. బ్రహ్మునితో సమానమైన జ్ఞానం లేదు; బ్రహ్మునితో సమానమైన తపస్సు లేదు।

Verse 11

तावद्भ्रमंति संसारे दुःखशोकभयाप्लुताः । न भवंति सुरज्येष्ठे यावद्भक्ताः पितामहे

దుఃఖం, శోకం, భయం చేత ముంచబడిన జీవులు సంసారంలో అంతవరకు తిరుగుతూనే ఉంటారు—దేవులలో జ్యేష్ఠుడైన పితామహ బ్రహ్ముని భక్తులు వారు అయ్యే వరకు।

Verse 12

समासक्तं यथा चित्तं जंतोर्विषयगोचरे । यद्येवं ब्रह्मणि न्यस्तं को न मुच्येत बंधनात्

జీవి మనస్సు విషయగోచరంలో ఎలా గాఢంగా ఆసక్తి చెందుతుందో—అదే విధంగా అది బ్రహ్మునందు నిలిపితే, బంధనంనుండి ఎవరు విముక్తి పొందరు?

Verse 13

परमायुः स्मृतो ब्रह्मा परार्धं तस्य वै गतम् । उन्नतस्थानसंस्थस्य द्वितीयं भविताऽधुना

బ్రహ్ముడు పరమాయుష్కుడని స్మరించబడతాడు; ఆయన ఆయుష్షులో ఒక పరార్ధం నిజంగా గడిచిపోయింది. ఇప్పుడు ఉన్నతస్థానంలో నివసించే ఆయనకు రెండవ పరార్ధం ప్రారంభమవుతుంది।

Verse 14

यदासावुन्नते स्थाने ब्रह्मलोकात्पितामहः । आगतश्चाष्टवर्षस्तु बालरूपी तदोच्यते

పితామహ బ్రహ్ముడు బ్రహ్మలోకమునుండి ఆ ఉన్నతస్థానానికి వచ్చినప్పుడు, ఆయనను ‘బాలరూపుడు’ అని అంటారు—అంటే ఎనిమిదేళ్ల వయస్సు గలవాడివలె।

Verse 15

स्थानेष्वन्येषु विप्राणां वृद्धरूपी पितामहः । युक्तं तदुन्नतस्थानं सदा च ब्रह्मणः प्रियम्

హే విప్రులారా, ఇతర స్థలాలలో పితామహ బ్రహ్ముడు వృద్ధరూపంలో ఉంటాడు. అందువల్ల అది ‘ఉన్నతస్థానం’ అని పిలవడం సముచితం; అది ఎల్లప్పుడూ బ్రహ్మునకు ప్రియమైనది।

Verse 16

स्नात्वा च विधिवत्पूर्वं ब्रह्मकुंडे नरोत्तम । पूजयेत्पुष्पधूपाद्यैर्ब्रह्माणं बालरूपिणम्

ఓ నరోత్తమా! ముందుగా బ్రహ్మకుండంలో విధివిధానంగా స్నానం చేసి, పుష్పధూపాదులతో బాలరూపధారి బ్రహ్మదేవుని పూజించవలెను।

Verse 321

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उन्नतस्थाने ब्रह्ममाहात्म्यवर्णनंनामैकविंशत्युत्तर त्रिशततमोध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలో, ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ అనే ప్రథమ విభాగంలో, ‘ఉన్నతస్థానంలో బ్రహ్మమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే శీర్షిక గల మూడు వందల ఇరవై ఒకటవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।