
ఈశ్వర-దేవి సంభాషణలో ఈ అధ్యాయం పుణ్యక్షేత్రం ఆగ్నేయ భాగంలో ఉన్న అత్యంత పుణ్యప్రదమైన లింగద్వయ మహాత్మ్యాన్ని వివరిస్తుంది. ఈ లింగాలను విశ్వకర్మ స్థాపించాడని చెప్పబడుతుంది; నగర నిర్మాణార్థం త్వష్టా వచ్చి ముందుగా మహాదేవుని ప్రతిష్ఠించి, ఆపై నగరాన్ని నిర్మించి, లింగద్వయాన్ని (మళ్లీ) ప్రతిష్ఠించాడని కథనం—నగరవ్యవస్థ మరియు పవిత్ర ప్రతీక స్థాపన పరస్పరంగా బలపరచుకుంటాయని సూచిస్తుంది. తదుపరి మూలకథ నుండి ఆచారోపదేశానికి మారి, కార్యారంభంలోనూ కార్యాంతంలోనూ, ముఖ్యంగా ప్రయాణాలు మరియు వివాహయాత్ర/బరాత్ సందర్భాల్లో, లింగద్వయ పూజ తక్షణ ఫలదాయకమని విధానంగా చెప్పబడింది. సుగంధ ద్రవ్యాలు, అమృతసదృశ ద్రవాలు, వివిధ నైవేద్యాలు శ్రద్ధతో సమర్పించాలనీ, ఇది కేవలం ఆచారమాత్రం కాక జాగ్రత్తతో కూడిన ఉద్దేశ్యభక్తికి నైతిక మార్గదర్శకమని స్పష్టం చేస్తుంది.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्माच्च पूर्वदिग्भागे किञ्चिदाग्नेयसंस्थितम् । लिंगद्वयं महापुण्यं विश्वकर्मप्रतिष्ठितम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—ఆ స్థలానికి తూర్పు దిశాభాగంలో, కొద్దిగా ఆగ్నేయ (దక్షిణ-తూర్పు) వైపున, విశ్వకర్మ ప్రతిష్ఠించిన మహాపుణ్యకరమైన రెండు లింగాలు ఉన్నాయి.
Verse 2
यदा वै नगरं कर्तुं त्वष्टा तत्र समागतः । प्रतिष्ठाप्य महादेवं नगरं कृतवांस्ततः
నగరాన్ని నిర్మించుటకు త్వష్టా అక్కడికి వచ్చినప్పుడు, ముందుగా మహాదేవుని ప్రతిష్ఠించాడు; ఆ తరువాతనే నగరాన్ని నిర్మించాడు।
Verse 3
कृत्वा च नगरं रम्यं लिंगस्यास्य प्रभावतः । पुनः प्रतिष्ठितं र्लिगं तेन वै विश्वकर्मणा
ఈ లింగ ప్రభావంతో అతడు అందమైన నగరాన్ని నిర్మించాడు; ఆ లింగాన్ని విశ్వకర్మ మళ్లీ ప్రతిష్ఠించాడు।
Verse 4
कर्मादौ कर्मणश्चान्ते यात्रोद्वाहगृहादिके । लिंगद्वयं पूजयित्वा सिद्धिमाप्नोति तत्क्षणात्
కార్యారంభంలోను కార్యాంతంలోను—యాత్ర, వివాహం, గృహనిర్మాణం మొదలైన సందర్భాలలో—లింగద్వయాన్ని పూజించినవాడు తక్షణమే సిద్ధిని పొందుతాడు।
Verse 5
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन गंधामृतरसोदकैः । नैवेद्यै विविधैर्देवि लिंगयुग्मं प्रपूजयेत्
కాబట్టి, ఓ దేవి, సంపూర్ణ ప్రయత్నంతో సుగంధ ద్రవ్యాలు, అమృతరసం మరియు జలంతో, అలాగే వివిధ నైవేద్యాలతో లింగయుగ్మాన్ని విధిగా పూజించాలి।
Verse 320
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उन्नतस्थानमाहात्म्ये लिंगद्वयमाहात्म्यवर्णनंनाम विंशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలో, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో, ఉన్నతస్థానమాహాత్మ్యాంతర్గతంగా ‘లింగద్వయమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే మూడు వందల ఇరవయ్యవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।