Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 106
पुनर्गता क्वापि तदा न ज्ञाता मुनिना हि सा । वडवानलो नरस्तस्याः स गर्भो निःसृतस्तदा
punargatā kvāpi tadā na jñātā muninā hi sā | vaḍavānalo narastasyāḥ sa garbho niḥsṛtastadā
తరువాత ఆమె మరెక్కడికో వెళ్లిపోయింది; మునికి ఆమె ఎక్కడికి వెళ్లిందో తెలియలేదు. అప్పుడు వాడవానల స్వభావముగల ఆ గర్భం మనుష్యరూపంగా బయలుదేరి ప్రత్యక్షమైంది.
Sūta (deduced)
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Scene: The mare vanishes mysteriously; the sage looks around, uncertain. Before him, the fiery ‘foetus’ transforms and emerges as a man—human form made of vaḍavānala essence.
FAQs
Purāṇas often personify forces to teach that even overwhelming energies can be approached through discernment and dharmic relationship.
Prabhāsa-kṣetra, where the māhātmya situates the manifestation of extraordinary beings and powers.
None; the verse is descriptive, advancing the māhātmya narrative.