Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 17
दास्यामि ते समस्तानि युद्धकाले विशेषतः । नास्य मिथ्या भवेद्वाक्यमिति मत्वा शचीपतिः । मुक्त्वास्त्राणि तदभ्याशे पुनः स्वर्गं गतस्तदा
dāsyāmi te samastāni yuddhakāle viśeṣataḥ | nāsya mithyā bhavedvākyamiti matvā śacīpatiḥ | muktvāstrāṇi tadabhyāśe punaḥ svargaṃ gatastadā
ముని పలికెను—“నేను ఇవన్నీ నీకు ఇస్తాను; ముఖ్యంగా యుద్ధకాలంలో.” ఈ వాక్యం అసత్యం కాదని నిశ్చయించిన శచీపతి ఇంద్రుడు ఆ అస్త్రాలను అతని సమీపంలో విడిచి, మరల స్వర్గానికి వెళ్లెను.
Dadhīci (promise) and Narrator (Indra’s departure)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: The sage promises to give all the weapons, especially in wartime; Indra, assured of the sage’s unfailing word, places the weapons near him and departs to Svarga.
FAQs
The word of a realized sage is treated as unbreakable; satya supported by tapas becomes a pillar of cosmic order.
Prabhāsa-kṣetra, where the narrative celebrates the sanctity of sages and the dharmic force of truth.
No explicit ritual; the emphasis is on satya-vrata (truthfulness) and dharmic timing in action.