Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 11
ततः प्रभृति सर्वे ते शिवद्रोहकरं परम् । आत्मानं मेनिरे नित्यं प्रसन्नेऽपि महेश्वरे
tataḥ prabhṛti sarve te śivadrohakaraṃ param | ātmānaṃ menire nityaṃ prasanne'pi maheśvare
అప్పటినుంచి వారు అందరూ, మహేశ్వరుడు ప్రసన్నుడైనప్పటికీ, తాము శివద్రోహమనే మహాపరాధం చేసినవారమని నిత్యం తమనే భావించిరి।
Śiva (Īśvara)
Scene: Maheśvara is serene and gracious; the sages, though forgiven, remain bowed and self-reproachful, holding their hands in añjali, embodying lasting humility.
FAQs
True repentance remains vigilant even after forgiveness; humility safeguards devotion and dharmic conduct.
The remorse leads the sages toward Prabhāsa tīrthas for further austerity and purification.
Not a specific rite, but an ongoing attitude of remorse that culminates in tapas (austerity) at a sacred site.