Adhyaya 301

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవి, తదుపరి ఆ అనుత్తమ సిద్ధేశ్వరుని దర్శనార్థం వెళ్లవలెను; ఆయన అదే స్థలమునకు తూర్పు దిశాభాగములో, ఎక్కువ దూరము కాకుండా ఉన్నాడు.

Verse 2

यदा देवैः समेत्याशु शिवलिंगं प्रतिष्ठितम् । संगालेश्वर नामाढ्यं सर्वपापहरं शुभम्

దేవతలు సమేతులై త్వరగా శివలింగాన్ని ప్రతిష్ఠించినప్పుడు, అది ‘సంగాలేశ్వర’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధమై, శుభమై, సర్వపాపహరమైంది.

Verse 3

तदा सिद्धगणाः सर्वे समाराध्य वृषध्वजम् । स्थापयांचक्रिरे लिंगं सर्वसिद्धिप्रदायकम्

అప్పుడు సమస్త సిద్ధగణములు వృషధ్వజుడైన శివుని సమారాధించి, సర్వసిద్ధిప్రదాయకమైన ఆ లింగమును స్థాపించిరి.

Verse 4

तत्सिद्धेश्वर नामाढ्यं महापातकनाशनम् । तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैस्तदा सिद्धगणाः शिवम्

అప్పుడు ‘సిద్ధేశ్వర’ నామంతో ప్రసిద్ధమైన, మహాపాతకనాశకమైన ఆ లింగాన్ని ఉద్దేశించి సిద్ధగణులు శివుని వివిధ స్తోత్రాలతో స్తుతించారు।

Verse 5

ततस्तुष्टो महादेवो याच्यतां वरमुत्तमम् । नमस्कृत्य ततः सर्वे प्रोचुश्च शशिशेखरम्

అప్పుడు ప్రసన్నుడైన మహాదేవుడు— “ఉత్తమ వరం కోరండి” అని అన్నాడు. ఆపై అందరూ నమస్కరించి శశిశేఖరునితో పలికారు।

Verse 6

इहागत्य नरो यस्तु स्नात्वा च विधिपूर्वकम् । अर्चयेत्सिद्धनाथं च जपेच्च शतरुद्रियम्

ఇక్కడికి వచ్చి విధిపూర్వకంగా స్నానం చేసి, సిద్ధనాథుని ఆరాధించి, శతరుద్రియాన్ని జపించే వాడు,

Verse 7

अघोरं वा जपेन्मन्त्रं गायत्र्यं च महेश्वरम् । षण्मासाभ्यन्तरेणैव जपेच्च मुनिसत्तमाः । अणिमादिगुणैश्वर्यं संसिद्धिं प्राप्नुयाद्ध्रुवम्

లేదా అఘోర మంత్రాన్ని జపించి, మహేశ్వర గాయత్రీని కూడా జపించాలి. ఓ మునిశ్రేష్ఠులారా, ఆరు నెలల లోపే ఈ జపం చేయుటవలన అతడు నిశ్చయంగా అణిమాది గుణైశ్వర్యములతో కూడిన సంపూర్ణ సిద్ధిని పొందుతాడు।

Verse 8

ईश्वर उवाच । एवं भविष्यतीत्युक्त्वा ह्यंतर्धानं गतो हरः । सिद्धेश्वरं तु संपूज्य ह्यघोरं च जपेन्नरः

ఈశ్వరుడు అన్నాడు— “ఇలా జరుగుతుంది.” అని చెప్పి హరుడు (శివుడు) అంతర్ధానమయ్యాడు. తరువాత మనిషి సిద్ధేశ్వరుని సమ్యక్‌గా పూజించి అఘోర మంత్రాన్ని జపించాలి।

Verse 9

आश्वयुक्कृष्णपक्षे तु चतुर्दश्यां महानिशि । धैर्यमालंब्य निर्भीकः स सिद्धिं प्राप्नुयान्नरः

ఆశ్వయుజ మాస కృష్ణపక్ష చతుర్దశి మహానిశలో ధైర్యాన్ని ఆశ్రయించి నిర్భయుడై ఉన్న నరుడు సిద్ధిని పొందును।

Verse 10

इत्येतत्कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । सिद्धेश्वरस्य देवस्य सर्वकामफलप्रदम्

ఇట్లు, ఓ దేవి, పాపనాశకమైన ఈ మహాత్మ్యం చెప్పబడింది—సర్వకామఫలప్రదుడైన సిద్ధేశ్వర దేవునిది।

Verse 301

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोत्तरत्रिशत तमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’లో ‘సిద్ధేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే మూడు వందల ఒకటవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।