Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 16
किन्त्वर्चयन्सदैवासौ लिंगं राज्यक्रमागतम् । पुष्पस्रग्धूपनैवेद्यगंधादिभिरमन्त्रवत्
kintvarcayansadaivāsau liṃgaṃ rājyakramāgatam | puṣpasragdhūpanaivedyagaṃdhādibhiramantravat
అయినప్పటికీ అతడు రాజవంశ పరంపరగా వచ్చిన లింగాన్ని ఎల్లప్పుడూ ఆరాధించేవాడు. పుష్పాలు, మాలలు, ధూపం, నైవేద్యం, సుగంధ ద్రవ్యాలు మొదలైనవి సమర్పించేవాడు—మంత్రాలు లేకుండానే.
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Scene: A morally flawed king nevertheless stands before an ancient dynastic liṅga, offering flowers, garlands, incense, naivedya, and perfumes—without reciting mantras; the shrine glows with quiet sanctity.
FAQs
Even imperfect worship, when steady and sincere, retains spiritual potency and can become the seed of purification.
Prabhāsa-kṣetra’s Śaiva landscape, later identified with the Somnātha region, where Liṅga worship is central.
Liṅga-pūjā by offering flowers, garlands, incense (dhūpa), naivedya, and fragrances—emphasizing accessible devotion.