Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 41
अथोवाच द्विजान्सर्वान्प्रणिपत्य कृतांजलिः । प्रसादः क्रियतां विप्रा मुहूर्त्तं मम सांप्रतम्
athovāca dvijānsarvānpraṇipatya kṛtāṃjaliḥ | prasādaḥ kriyatāṃ viprā muhūrttaṃ mama sāṃpratam
అప్పుడు అతడు కృతాంజలిగా నమస్కరించి సమస్త ద్విజులను ఉద్దేశించి అన్నాడు—“హే విప్రులారా, ఈ క్షణం నాపై ప్రసన్నులవండి।”
Samudra (Ocean) speaking (in-narrative)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (frame typical; not explicit in excerpt)
Scene: A petitioner bows before a seated group of brāhmaṇas, hands folded in añjali; the brāhmaṇas appear composed and discerning; the petitioner’s face carries a subtle ambiguity between devotion and guile.
FAQs
Respectful address and humility toward the learned are outward marks of dharma, though the narrative later tests inner sincerity.
Prabhāsa Kṣetra; the Māhātmya uses local narrative to teach dharma within a sacred setting.
No explicit ritual; the verse depicts añjali and praṇāma as customary devotional etiquette.