Adhyaya 288

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बालादित्यमिति श्रुतम् । अगत्स्यस्थानतः पूर्वे गव्यूतिद्वितयेन तु

ఈశ్వరుడు పలికెను—తదుపరి, ఓ మహాదేవీ, అగస్త్యస్థానానికి తూర్పున రెండు గవ్యూతుల దూరంలో ఉన్న ‘బాలాదిత్య’ అనే ప్రసిద్ధ స్థలానికి వెళ్లవలెను।

Verse 2

स्थानं सपाटिकानाम तस्यदक्षिणतः स्थितम् । गव्यूतिमात्रं देवेशि बालार्क इति विश्रुतम्

‘సపాటికా’ అనే స్థలం ఉంది; దాని దక్షిణంగా, ఓ దేవేశీ, ఒక గవ్యూతి దూరంలో ‘బాలార్క’ అని ప్రసిద్ధమైన స్థలం ఉంది।

Verse 3

यत्र चाराधिता विद्या विश्वामित्रेण धीमता । संस्थाप्य लिंगत्रितयं प्रतिष्ठाप्य तथा रविम्

అక్కడ ధీమంతుడైన విశ్వామిత్రుడు విద్యాసాధన చేశాడు; మూడు లింగాలను స్థాపించి ప్రతిష్ఠించి, రవిని (సూర్యదేవుని) కూడా ప్రతిష్ఠించాడు।

Verse 4

विद्यायाः साधनं चक्रे सिद्धिं सूर्यादवाप्तवान् । बालादित्येति तेनासौ ततः ख्यातिमगात्प्रभुः

అతడు ఆ విద్యను సాధించి, సూర్యదేవుని అనుగ్రహంతో సిద్ధిని పొందెను. అందువల్ల ఆ ప్రభువు ‘బాలాదిత్య’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధి చెందెను.

Verse 5

तं दृष्ट्वा मानवो देवि भास्करपापतस्करम् । न दारिद्र्यमवाप्नोति यावज्जीवति मानवः

హే దేవీ, పాపాలను అపహరించే ఆ భాస్కరుని (సూర్యుని) దర్శించిన మనిషి, జీవించు కాలమంతా దారిద్ర్యాన్ని పొందడు.

Verse 288

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बालार्कमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, ఏడవ ప్రభాసఖండములో, మొదటి ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘బాలార్కమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే 288వ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.