Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 36
सर्वपापहरो नृणां स्वर्गमोक्षफलप्रदः । स तदैवं हि तैः प्रोक्तो वैशाखो मुनिपुंगवैः । तस्थौ जाप्यपरो नित्यं गतास्ते मुनिपुंगवाः
sarvapāpaharo nṛṇāṃ svargamokṣaphalapradaḥ | sa tadaivaṃ hi taiḥ prokto vaiśākho munipuṃgavaiḥ | tasthau jāpyaparo nityaṃ gatāste munipuṃgavāḥ
ఇది మనుష్యుల సమస్త పాపాలను హరించి స్వర్గమోక్ష ఫలాలను ప్రసాదిస్తుంది—అని మునిపుంగవులు వైశాఖునికి ఉపదేశించారు. అతడు నిత్యం జపపరాయణుడై నిలిచెను; ఆ మునివరులు అక్కడి నుండి ప్రయాణమయ్యారు.
Narrator
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (sectional context)
Type: kshetra
Listener: Devī (addressed later in the passage; dialogue frame continues)
Scene: Foremost sages instruct Vaiśākha on the sin-destroying, heaven-and-liberation-giving power of the sacred observance; the sages depart while he remains seated in unwavering japa.
FAQs
Steady, lifelong japa of a properly received mantra is praised as sin-destroying and fruit-giving (svarga and mokṣa).
Prabhāsa-kṣetra, the sacred setting where the mantra’s glory and efficacy are taught.
Nitya-japa (daily/constant repetition) of the taught mantra, described as sarva-pāpa-hara and svarga-mokṣa-prada.