Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 28
विवेकेन परित्यक्तं सत्संगेन विवर्जितम् । यः करोति नरः पापं न सेवयति पंडितान् । न चात्मा वल्लभस्तस्य एतन्मे वर्तते हृदि
vivekena parityaktaṃ satsaṃgena vivarjitam | yaḥ karoti naraḥ pāpaṃ na sevayati paṃḍitān | na cātmā vallabhastasya etanme vartate hṛdi
“వివేకాన్ని విడిచి, సత్సంగం లేక పాపం చేసే వాడు, పండితులను సేవించని వాడు—తన ఆత్మకే ప్రియుడు కాడు. ఈ భావమే నా హృదయంలో నిలిచియున్నది.”
Narrator (contextual; the repentant man’s inner reflection)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Tīrtha-śravaṇa audience
Scene: A reflective monologue: the sage gestures to his heart, contrasting dark silhouettes of bad company with luminous figures of paṇḍitas; the idea ‘not dear to oneself’ is shown as inner fragmentation healing toward wholeness.
FAQs
Without viveka and satsaṅga, sin increases; service to the wise restores direction and inner well-being.
The teaching occurs within Prabhāsakṣetra Māhātmya, framing Prabhāsa as a setting for reform and purification.
No ritual is prescribed here; the verse emphasizes ethical discipline—satsaṅga and paṇḍita-sevā.