ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्सर्वपातकनाशनम् । घण्टेश्वरमिति ख्यातं देवदानववन्दितम् । पूजितं ह्यृषिभिः सिद्धैर्वांछितार्थफलप्रदम्
īśvara uvāca | tatraiva saṃsthitaṃ paśyetsarvapātakanāśanam | ghaṇṭeśvaramiti khyātaṃ devadānavavanditam | pūjitaṃ hyṛṣibhiḥ siddhairvāṃchitārthaphalapradam
ఈశ్వరుడు పలికెను—అక్కడనే స్థితుడై, సమస్త పాపాలను నశింపజేయువానిని దర్శించుము; ఆయన ‘ఘంటేశ్వరుడు’ అని ప్రసిద్ధుడు, దేవదానవులచే వందింపబడువాడు. ఋషులు, సిద్ధులు పూజించగా కోరిన అర్థఫలములను ప్రసాదించువాడు.
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Ghaṇṭeśvara
Type: kshetra
Listener: Mahādevī (Pārvatī)
Scene: A Śiva shrine named Ghaṇṭeśvara: a prominent temple bell (ghaṇṭā) hangs at the entrance; devas and dānavas stand in reverence; ṛṣis and siddhas perform pūjā around a liṅga, with offerings and incense.
A tīrtha-deity’s darśana and pūjā are portrayed as both purifying (sin-destroying) and goal-fulfilling when approached with devotion.
Ghaṇṭeśvara in the Prabhāsakṣetra sacred circuit.
Darśana (beholding) and pūjā (worship) of Ghaṇṭeśvara.