Adhyaya 246

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पिंगलीं पापनाशिनीम् । ऋषितीर्थात्पश्चिमतो नदीं सागरगामिनीम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ, తదుపరి పాపనాశినియైన పింగళీ నదియొద్దకు వెళ్ళుము; అది ఋషితీర్థానికి పడమటగా ఉండి సాగరమునకు ప్రవహించుచున్నది.

Verse 2

तस्याः संदर्शनाद्देवि रूपवाञ्जायते नरः । पुरा महर्षयः प्राप्ताः सोमेश्वरदिदृक्षया

హే దేవీ, పింగళీని కేవలం దర్శించగానే మనిషి రూపవంతుడవుతాడు. పూర్వకాలంలో మహర్షులు సోమేశ్వర దర్శనాభిలాషతో అక్కడికి వచ్చారు.

Verse 3

प्रभासं क्षेत्रमासाद्य नदीतीरे व्यवस्थिताः । दाक्षिणात्या महादेवि कृष्णवर्णा विरूपकाः

ప్రభాస పుణ్యక్షేత్రాన్ని చేరి వారు నదీ తీరంలో నిలిచారు. హే మహాదేవీ, దక్షిణదేశీయ ఆ మునులు కృష్ణవర్ణులు, విరూపులు.

Verse 4

तत्राश्रमवरे स्नात्वा पश्यन्तो रूपमात्मनः । कामेन सदृशं सर्वे विस्मयं परमं गताः

అక్కడ ఆ శ్రేష్ఠ ఆశ్రమంలో స్నానం చేసి వారు తమ తమ రూపాలను చూశారు. అందరూ కామదేవుని వంటి రూపంతో పరమ ఆశ్చర్యానికి లోనయ్యారు.

Verse 5

ततस्ते सहिताः सर्वे विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । अत्र स्नाता वयं सर्वे यतः पिंगत्वमागताः । अतः प्रभृति नामास्यास्ततः पिंगा भविष्यति

అప్పుడు వారు అందరూ కలిసి, ఆశ్చర్యంతో విప్పారిన కన్నులతో అన్నారు—‘మేమందరం ఇక్కడ స్నానం చేసినందువల్ల పింగళ-సువర్ణ కాంతి పొందాము. కనుక ఇకనుంచి ఆమె పేరు “పింగా” అవుతుంది.’

Verse 6

येत्र स्नानं करिष्यन्ति भक्त्या परमया युताः । न तेषामन्वये कश्चिद्भविष्यति कुरूपवान्

ఎవరు ఇక్కడ పరమ భక్తితో స్నానం చేస్తారో, వారి వంశంలో ఎవరూ ఎప్పటికీ కురూపులుగా ఉండరు.

Verse 7

दर्शनात्पितृमेधस्य लप्स्यते मानवः फलम् । स्नानेन द्विगुणं पुण्यं तर्पणेन चतुर्गुणम्

కేవలం దర్శనమాత్రంతోనే మనిషి పితృమేధ యజ్ఞఫలాన్ని పొందుతాడు. స్నానంతో పుణ్యం ద్విగుణమవుతుంది; తర్పణంతో అది చతుర్గుణమవుతుంది.

Verse 8

असंख्यातं फलं तस्य योऽत्र श्राद्धं करिष्यति । एवमुक्त्वा ततः सर्व ऋषयो वरवर्णिनि

ఇక్కడ శ్రాద్ధం చేసే వాని ఫలం అపరిమితం. ఇలా చెప్పి, తరువాత (హే వరవర్ణినీ) ఆ సమస్త ఋషులు…

Verse 9

व्यभजंस्तन्नदीतीरं सर्वे ते मुनिसत्तमाः । यज्ञोपवीतमात्राणि चक्रुस्तीर्थानि सर्वतः

అప్పుడు ఆ మునిశ్రేష్ఠులు అందరూ ఆ నదీ తీరమంతా విస్తరించారు. మరియు అన్ని దిక్కులా యజ్ఞోపవీత పరిమాణమాత్రమైన తీర్థాలను స్థాపించారు.

Verse 246

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पिंगा नदीमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्चत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ భాగంలో ‘పింగా నదీమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే 246వ అధ్యాయం ముగిసింది.