Adhyaya 229

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गंगां त्रिपथगामिनीम् । अनरकेशतो देवि ऐशान्यां दिशि संस्थिताम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—తదనంతరం, ఓ మహాదేవీ, త్రిపథగామినీ గంగానదికి వెళ్లవలెను; ఓ దేవి, ఆమె అనరకేశ నుండి ఈశాన్య దిశలో స్థితమై ఉంది।

Verse 2

स्वयंभूतां धरामध्यादानीतां विष्णुना पुरा । यादवानां तु मुक्त्यर्थं सर्वपापोपशान्तये

ఆమె స్వయంభూ; పూర్వకాలంలో విష్ణువు ఆమెను భూమి మధ్యభాగం నుండి తీసికొని వచ్చి, యాదవుల మోక్షార్థం మరియు సమస్త పాపశాంతికై స్థాపించాడు।

Verse 3

यस्तत्र कुरुते स्नानं कथंचित्पुण्यसंचयात् । श्राद्धं चैव विधानेन न स शोचेत्कृताकृते

ఎవడు అక్కడ ఏ విధంగానైనా పుణ్యసంచయఫలంగా స్నానం చేసి, విధిపూర్వకంగా శ్రాద్ధం కూడా చేస్తాడో, అతడు చేసినదానికైనా చేయనిదానికైనా శోకించడు।

Verse 4

ब्रह्माण्डं सकलं दत्त्वा यत्पुण्यफलमाप्नुयात् । तत्पुण्यं प्राप्नुयाद्देवि कार्तिक्यां जाह्नवीजले

ఓ దేవీ! సమస్త బ్రహ్మాండాన్ని దానం చేసినప్పుడు లభించే పుణ్యఫలం ఏదో, కార్తిక మాసంలో జాహ్నవీ (గంగా) జలంలో స్నానాది చేయుటవలన అదే పుణ్యం లభిస్తుంది।

Verse 5

कलौ युगे तु संप्राप्ते दुर्ल्लभं तत्र दर्शनम् । किं पुनः स्नानदानं तु प्रभासे जाह्नवीजले

కలియుగం వచ్చినప్పుడు అక్కడ దర్శనమే దుర్లభం; మరి ప్రభాసంలో జాహ్నవీ జలంలో స్నానం మరియు దానం గురించి ఏమి చెప్పాలి!

Verse 229

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गंगामाहात्म्यवर्णनंनामैकोनत्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్ర మహాత్మ్యంలో ‘గంగామాహాత్మ్య వర్ణనం’ అనే రెండువందల ఇరవై తొమ్మిదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।