अहतं धातुरक्तं वा तत्पवित्रमिति स्थितम् । अग्रतो वसते मूर्खो दूरे चास्य गुणान्वितः
ahataṃ dhāturaktaṃ vā tatpavitramiti sthitam | agrato vasate mūrkho dūre cāsya guṇānvitaḥ
అహతమైనదైనా, ధాతురంగుతో రంగిన వస్త్రమైనా పవిత్రమని చెప్పబడింది. అయినా మూర్ఖుడు ముందర కూర్చుంటాడు; గుణవంతుడు దూరంగా ఉంటాడు.
Unknown (Prabhāsakṣetramāhātmya narration; social/ritual discernment teaching)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A pilgrim assembly at Prabhāsa: a coarse, self-satisfied man sits prominently in front; a serene, virtuous ascetic stands slightly apart. Nearby, folded cloth—one new, one mineral-dyed—symbolizes ‘purity’ and the ambiguity of externals.
True worth is not guaranteed by physical closeness; virtue and discernment matter in whom one honors.
Prabhāsa Kṣetra, within its māhātmya narrative setting.
Standards for ‘pure’ cloth: new/unworn or mineral-dyed.