Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 21
वहन्ति येषां कालेन ते न काल वशा नराः । देवि किं बहुनोक्तेन वर्णितेन पुनःपुनः । सरस्वत्याः परं तीर्थं न भूतं न भविष्यति
vahanti yeṣāṃ kālena te na kāla vaśā narāḥ | devi kiṃ bahunoktena varṇitena punaḥpunaḥ | sarasvatyāḥ paraṃ tīrthaṃ na bhūtaṃ na bhaviṣyati
యెవరి కొరకు కాలమే ప్రవహించునో, వారు కాలవశులు కారు. ఓ దేవీ, మరెందుకు పునఃపునః వర్ణన? సరస్వతికన్నా పరమ తీర్థము ఎప్పుడూ లేదు, ఇకపై కూడా ఉండదు.
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Sarasvatī (as supreme tīrtha)
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī)
Scene: A contemplative river scene at twilight/dawn: Sarasvatī flows with a subtle cosmic aura; above the river, a faint wheel of Time (kāla-cakra) dissolves, while Śiva speaks calmly to Devī, signaling transcendence.
FAQs
The Sarasvatī tīrtha is portrayed as unsurpassed, granting a state that is not overpowered by worldly time-bound limitation.
Sarasvatī tīrtha (within Prabhāsa Kṣetra’s sacred landscape).
No specific rite is stated; the verse is a peak eulogy asserting unrivaled sanctity.