Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 30
तस्मात्कृतस्मरो लोके कीर्त्यते स महीतले । तं दृष्ट्वा न जडो नांधो नासुखी न च दुर्भगः । जायते तु कदा मर्त्यो न दरिद्रो न रोगवान्
tasmātkṛtasmaro loke kīrtyate sa mahītale | taṃ dṛṣṭvā na jaḍo nāṃdho nāsukhī na ca durbhagaḥ | jāyate tu kadā martyo na daridro na rogavān
అందువల్ల అతడు లోకంలో, భూమిమీద ‘కృతస్మరుడు’ అని కీర్తింపబడును. ఆ పుణ్యస్థల దర్శనముచేత మానవుడు ఎప్పుడూ మూర్ఖుడుగా, అంధుడుగా, దుఃఖితుడుగా, దురదృష్టుడుగా జన్మించడు; దరిద్రుడుగా గాని రోగిగా గాని జన్మించడు।
Unspecified in this snippet (context likely Īśvara/Śiva speaking)
Tirtha: Kṛtasmara
Type: kshetra
Scene: Pilgrims behold the Kṛtasmara sacred spot; from the tīrtha radiates a blessing that dispels darkness (blindness/ignorance), illness, and poverty—depicted as shadows dissolving into light.
FAQs
Darśana of a sanctified tīrtha is portrayed as transforming destiny, removing misfortune and suffering through accumulated merit.
Kṛtasmara tīrtha within Prabhāsa-kṣetra.
The act emphasized is darśana (beholding/visiting); no specific dāna or snāna is stated in this verse.