
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు దేవికి తత్త్వోపదేశం చేస్తూ, విశ్వకర్మ ప్రతిష్ఠించిన ఒక విశిష్ట లింగ దర్శనానికి మార్గనిర్దేశం చేస్తాడు. ఆ మహాప్రభావ లింగం మోక్షస్వామి ఉత్తర దిశలో ఉందని, ‘ఐదు ధనుస్సుల’ పరిమాణంలో దాని స్థానం నిర్దిష్టమని చెప్పి యాత్రాక్రమాన్ని స్పష్టంగా చూపిస్తాడు. దర్శనకేంద్రీత ఫలశ్రుతి ఇలా ప్రకటించబడుతుంది—శ్రద్ధతో ఆ లింగాన్ని సమ్యక్గా దర్శించిన మనిషికి తీర్థయాత్ర ఫలం లభిస్తుంది; అలాగే వాచిక, మానసిక పాపాలు ఆ దర్శనంతోనే నశిస్తాయి. చివరగా కోలోఫోన్లో ఇది స్కందమహాపురాణం 81,000 శ్లోకాల సంకలనంలో, ప్రభాస ఖండంలోని ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘విశ్వకర్మేశ్వర-మాహాత్మ్య’ అధ్యాయమని పేర్కొనబడుతుంది.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विश्वकर्मप्रतिष्ठितम् । लिंगं महाप्रभावं हि मोक्षस्वामिन उत्तरे
ఈశ్వరుడు పలికెను—తదనంతరం, ఓ మహాదేవీ, మోక్షస్వామి ఉత్తర దిశలో ఉన్న విశ్వకర్మ ప్రతిష్ఠితమైన ఆ మహాప్రభావ లింగమునకు వెళ్లవలెను।
Verse 2
धनुषां पंचके देवि स्थितं पातकनाशनम्
హే దేవీ, అది ఐదు ధనుష్యాల దూరంలో స్థితమై పాపనాశకముగా ఉంది।
Verse 3
तं दृष्ट्वा मानवः सम्यग्यात्राफलमवाप्नुयात् । वाचिकं मानसं पापं दर्शनात्तस्य नश्यति
ఆయనను దర్శించినవాడు యాత్రాఫలాన్ని సంపూర్ణంగా పొందును; ఆ దర్శనమాత్రంతో వాక్కు మరియు మనస్సు పాపాలు నశించును।
Verse 192
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विश्वकर्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతి సహస్రీ సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘విశ్వకర్మేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అను నామముగల నూట తొంభై రెండవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।