
ఈ అధ్యాయంలో ప్రభాస-క్షేత్రంలోని సంక్షిప్త యాత్రా-నిర్దేశం చెప్పబడింది. ఈశ్వరుడు దేవిని ఉద్దేశించి—ఆది-ప్రభాసం నుండి మూడు ధనుస్సుల దూరంలో భూమిపై ‘రుద్రేశ్వర’ అనే స్వయంభూ లింగం ప్రతిష్ఠితమై ఉందని, అక్కడికి వెళ్లి దర్శనము మరియు పూజ చేయవలెనని ఆజ్ఞాపిస్తాడు. ఆ స్థల మహిమకు కారణం కూడా వివరించబడింది—రుద్రుడు ధ్యానస్థితిలో ప్రవేశించి తన స్వతేజస్సును అక్కడ నిలిపి/నివేశించాడు; అందువల్ల అది మానవ నిర్మాణం కాదు, దైవ సాన్నిధ్యంతో పవిత్రమైనది. చివర ఫలశ్రుతి—రుద్రేశ్వర దర్శన-పూజలు సర్వ పాపాలను నశింపజేసి, భక్తునికి కోరిన ఫలములు, సర్వ కామ్యాలను ప్రసాదిస్తాయని చెబుతుంది।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र स्थाने तु संस्थितम् । रुद्रेश्वरेतिनामानं स्वयंभूतं धरातले
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ, తదుపరి భూమితలంపై ‘రుద్రేశ్వర’ అనే నామంతో స్వయంభువుగా నిలిచిన పవిత్ర సన్నిధి ఉన్న ఆ స్థలానికి వెళ్లవలెను।
Verse 2
आदिप्रभासात्पुरतो धनुषां त्रितये स्थितम् । रुद्रेण ध्यानमास्थाय स्वं तेजस्तत्र योजितम्
ఆది-ప్రభాసకు ముందుగా మూడు ధనుస్సుల దూరంలో అది స్థితమై ఉంది; అక్కడే రుద్రుడు ధ్యానంలో లీనమై తన దివ్య తేజస్సును స్థాపించాడు।
Verse 3
ततो रुद्रेश्वरंनाम सर्वपातकनाशनम् । तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च सर्वान्कामानवाप्नुयात्
అందువల్ల దీనికి ‘రుద్రేశ్వర’ అనే నామం; ఇది సమస్త పాపాలను నశింపజేయును. దీనిని దర్శించి పూజించినవాడు అన్ని కోరికలను పొందును।
Verse 188
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रुद्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఎనభై ఒక వేల శ్లోకాల సంహితలో, ఏడవ ప్రభాసఖండంలోని మొదటి ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘రుద్రేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే నామముగల నూట ఎనభై ఎనిమిదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।