
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు మహాదేవికి ‘అర్కస్థలం’ అనే పుణ్యక్షేత్ర మహిమను సంక్షిప్తంగా ఉపదేశిస్తాడు. ఇది ముందుగా చెప్పిన స్థలానికి ఆగ్నేయ (దక్షిణ-తూర్పు) దిశలో ఉన్న శుభస్థలం; ‘సర్వపాతకనాశనం’ అని ప్రశంసించబడింది. కేవలం దర్శనంతోనే శోకం తొలగి, ఏడు జన్మల వరకు దారిద్ర్యం రాదని, కుష్ఠాది రోగాలు కూడా విశేషంగా నశిస్తాయని చెప్పబడింది। అక్కడి దర్శనఫలాన్ని కురుక్షేత్రంలో వంద గోవులను దానం చేసిన ఫలంతో సమానంగా పేర్కొంటారు. ఆచరణగా—త్రిసంగమ తీర్థంలో ఏడు ఆదివారాలు స్నానం, బ్రాహ్మణులకు భోజనం, మహిషీ (గేదె) దానం—అని విధి చెప్పబడింది. ఫలశ్రుతిలో సహస్ర దివ్యవర్షాలు స్వర్గంలో నివాసం, గౌరవం లభిస్తుందని చెప్పి, తీర్థదర్శనం, వ్రతస్నానం, దానధర్మం అన్నిటినీ ఒకే యాత్రావిధిగా సమన్వయించారు।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुण्यमर्कस्थलं शुभम् । तस्मादाग्नेयकोणस्थं सर्वपातकनाशनम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! అనంతరం శుభమూ పుణ్యమయమూ అయిన అర్కస్థలానికి వెళ్లవలెను. అక్కడి నుండి ఆగ్నేయ దిశలో ఉన్న ఆ స్థలం సమస్త పాతకాలను నశింపజేస్తుంది।
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानुषो देवि न शोच्यः संप्रजायते । सप्त जन्मानि देवेशि दारिद्र्यं नैव जायते
హే దేవీ! దానిని దర్శించిన మనిషి దయనీయుడుగా మారడు. హే దేవేశీ! ఏడు జన్మల వరకు అతనికి దారిద్ర్యం కలుగదు।
Verse 3
कुष्ठानि नाशमायांति तं दृष्ट्वा दशधा प्रिये । गोशतस्य प्रदत्तस्य कुरुक्षेत्रेषु यत्फलम्
ప్రియే, ఆ పవిత్ర స్థలాన్ని/దేవతను దర్శించగానే కుష్ఠరోగాలు దశగుణంగా నశిస్తాయి. కురుక్షేత్రంలో వంద గోవులను దానం చేసిన ఫలము ఎంతయో, అదే పుణ్యఫలం ఇక్కడ దర్శనమాత్రంతో లభిస్తుంది.
Verse 4
तत्फलं समवाप्नोति दृष्ट्वा वार्कस्थलं रविम् । स्नात्वा त्रिसंगमे तीर्थे सप्तैव रविवासरान्
అర్కస్థలంలో సూర్యదేవుని దర్శించితే అదే పుణ్యఫలం లభిస్తుంది. అలాగే త్రిసంగమ తీర్థంలో ఏడు ఆదివారాలు స్నానం చేసినా అదే ఫలం పొందుతారు.
Verse 5
ब्राह्मणान्भोजयित्वा तु महिषीं तत्र दापयेत् । दिव्यं वर्षसहस्रं तु स्वर्गलोके महीयते
బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టి అక్కడ మహిషిని (గేదెను) దానం చేయాలి. అప్పుడు అతడు స్వర్గలోకంలో వెయ్యి దివ్య సంవత్సరాలు గౌరవింపబడతాడు.
Verse 175
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽर्कस्थलमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ భాగంలో ‘అర్కస్థలమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే నూటెబ్బై ఐదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.