Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 96
इत्येवमादिभिर्नित्यं प्रेरणीप्रेक्षणीयकैः । प्रेरयेत्तान्महानित्थं पुत्रभ्रातृसुहृद्वृतः
ityevamādibhirnityaṃ preraṇīprekṣaṇīyakaiḥ | prerayettānmahānitthaṃ putrabhrātṛsuhṛdvṛtaḥ
ఇలా నిత్యం ప్రేరేపించే, ప్రదర్శనాత్మక చేష్టలతో ఆ మహాదుష్టుడు—కొడుకులు, సోదరులు, మిత్రులతో చుట్టుముట్టబడి—వారిని ఎప్పుడూ ఉత్సాహపరచేవాడు.
Unspecified (narrative voice within Sūta’s recitation in Prabhāsa Khaṇḍa context)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A swaggering instigator at the center, gesturing theatrically while sons, brothers, and friends cluster around; the crowd is being urged forward, faces inflamed by spectacle.
FAQs
Adharma spreads through instigation and bad company; dharma requires discernment about companions and influences.
The narrative belongs to Prabhāsakṣetra-māhātmya, using ethical exempla to guide pilgrims in Prabhāsa.
None; the verse focuses on social-moral dynamics.