Adhyaya 135

Verse 1

ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितां पश्येद्देवीं दुःखांतकारिणीम् । शीतलेति पुरा ख्याता युगे द्वापरसंज्ञिते । कलौ पुनः समाख्यातां कलिदुःखान्तकारिणीम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—అక్కడే స్థితమైన, దుఃఖాంతకారిణి అయిన దేవిని దర్శించవలెను. ద్వాపరయుగంలో ఆమె ‘శీతలా’ అని ప్రసిద్ధి; కలియుగంలో మళ్లీ ‘కలిదుఃఖాంతకారిణి’ అని ప్రకటింపబడింది.

Verse 2

शीतलं कुरुते देहं बालानां रोगवर्जितम् । पूजिता भक्तिभावेन तेन सा शीतला स्मृता

భక్తిభావంతో పూజించబడినప్పుడు ఆమె పిల్లల దేహాన్ని శీతలంగా, రోగరహితంగా చేస్తుంది; అందుకే ఆమె ‘శీతలా’ అని స్మరించబడుతుంది.

Verse 3

विस्फोटानां प्रशांत्यर्थं बालानां चैव कारणात् । मानेन मापितान्कृत्वा मसूरांस्तत्र कुट्टयेत्

విస్ఫోట రోగాల శాంతికోసం, పిల్లల హితార్థం, ప్రమాణంతో కొలిచిన మసూర పప్పును అక్కడే దంచి సిద్ధం చేయవలెను (అర్పణార్థం).

Verse 4

शीतलापुरतो दत्त्वा बालाः सन्तु निरामयाः । विस्फोटचर्चिकादीनां वातादीनां शमो भवेत्

శీతలా దేవి సమక్షంలో దానిని అర్పించి, పిల్లలు నిరామయులుగా ఉండుగాక; విస్ఫోట, చర్మరోగాది మరియు వాతాది దోషాల శమనం కలుగుగాక.

Verse 5

श्राद्धं तत्रैव कुर्वीत ब्राह्मणांस्तत्र भोजयेत्

అక్కడే శ్రాద్ధం చేయవలెను; అక్కడే బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టవలెను.

Verse 6

कर्पूरं कुसुमं चैव मृगनाभिं सुचन्दनम् । पुष्पाणि च सुगन्धानि नैवेद्यं घृतपायसम् । निवेद्य देव्यै तत्सर्वं दंपत्योः परिधापयेत्

దేవికి కర్పూరం, పుష్పాలు, కస్తూరి, శ్రేష్ఠ చందనం, సుగంధ పుష్పాలు మరియు నెయ్యితో చేసిన పాయసం నైవేద్యంగా సమర్పించాలి. ఇవన్నీ నివేదించిన తరువాత ఆ పుణ్యప్రసాదం/మాలలను దంపతులు ధరించునట్లు చేయాలి.

Verse 7

नवम्यां शुक्लपक्षे तु मालां विल्वमयीं शुभाम् । भक्त्या निवेद्य तां देव्यै सर्वसिद्धिमवाप्नुयात्

శుక్లపక్ష నవమినాడు బిల్వపత్రాలతో చేసిన శుభమాలిని భక్తితో దేవికి సమర్పించాలి; అలా చేస్తే సర్వసిద్ధి లభిస్తుంది.

Verse 135

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दुःखान्तकारिणीतिलागौरीमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चत्रिंदुत्तरशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ భాగంలో ‘దుఃఖాంతకారిణీ తిలాగౌరీమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే 135వ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.