Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 22
दशग्रीव महाबाहो परितुष्टोऽस्मि तेऽनघ । मम प्रसादात्त्रैलोक्यं वशगं ते भविष्यति । अत्र संनिहितो नित्यं स्थास्याम्यहमसंशयम्
daśagrīva mahābāho parituṣṭo'smi te'nagha | mama prasādāttrailokyaṃ vaśagaṃ te bhaviṣyati | atra saṃnihito nityaṃ sthāsyāmyahamasaṃśayam
హే దశగ్రీవా, మహాబాహో, నిర్దోషుడా! నేను నీపై సంతోషించాను. నా ప్రసాదంతో త్రిలోకం నీ వశమవుతుంది. ఇంకా నేను ఇక్కడ నిత్యం సన్నిహితుడనై నిస్సందేహంగా నిలిచివుంటాను.
Śiva (Vṛṣadhvaja/Maheśvara)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: From the unseen, Śiva’s voice addresses Rāvaṇa with solemn affection, promising dominion and declaring eternal residence in Prabhāsa; the liṅga glows as if the words themselves are light.
FAQs
Śiva’s grace (prasāda) is portrayed as the decisive source of worldly power and divine presence; devotion draws the Lord to abide in a sacred spot.
Prabhāsa Kṣetra, specifically the context of the Rāvaṇeśvara liṅga’s enduring presence.
Implicitly, worship centered on the liṅga and seeking Śiva’s prasāda; no detailed vrata/dāna is specified in this verse.