Adhyaya 122

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं चित्रांगदेश्वरम् । तस्यैव नैरृते भागे धनुर्विंशतिभिः स्थितम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ, తదుపరి చిత్రాంగదేశ్వర నామ లింగమునకు వెళ్లవలెను. అది దాని నైరృత (దక్షిణ-పడమర) భాగమున ఇరవై ధనుస్సుల దూరమున స్థితమై యున్నది.

Verse 2

चित्रांगदेन देवेशि गंधर्वपतिना प्रिये । क्षेत्रं पवित्रं ज्ञात्वा वै लिंगं तत्र प्रतिष्ठितम् । कृत्वा तपो महाघोरं समाराध्य महेश्वरम्

హే దేవేశీ ప్రియే, గంధర్వాధిపతి చిత్రాంగదుడు ఆ క్షేత్రపు పవిత్రతను తెలిసికొని అక్కడ లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు. మహాఘోర తపస్సు చేసి మహేశ్వరుని విధివిధానంగా ఆరాధించి ప్రసన్నం చేసెను.

Verse 3

अथ यो भावसंयुक्तस्तल्लिगं संप्रपूजयेत् । गांधर्वलोकमाप्नोति गन्धर्वैः सह मोदते

ఇక ఎవడు భక్తిభావంతో ఆ లింగాన్ని సమ్యకంగా పూజించునో, వాడు గాంధర్వలోకాన్ని పొందును; అక్కడ గంధర్వులతో కలిసి ఆనందించును.

Verse 4

तत्र शुक्लत्रयोदश्यां संस्नाप्य विधिना शिवम् । पूजयेद्विविधैः पुष्पैर्गंधधूपैरनु क्रमात् । स प्राप्नोत्यखिलं कामं मनसा यद्यदीप्सितम्

అక్కడ శుక్లపక్ష త్రయోదశినాడు విధివిధానంగా శివునికి అభిషేకస్నానం చేసి, క్రమంగా నానావిధ పుష్పాలు, సుగంధ ద్రవ్యాలు, ధూపాలతో పూజించవలెను. అప్పుడు మనసులో కోరిన సమస్త కామ్యఫలములు పొందును.

Verse 122

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चित्रांगदेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండములో, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యాంతర్గత ‘చిత్రాంగదేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనము’ అను నామముగల నూట ఇరవై రెండవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది.