Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 140
रूपार्थं चरतेऽरण्यं चरंती सुमहत्तपः । मतं मे ब्रह्मणो वाक्याद्यदि ते देव रोचते । रूपं निर्वर्त्तयाम्यद्य तव कांतं दिवस्पते
rūpārthaṃ carate'raṇyaṃ caraṃtī sumahattapaḥ | mataṃ me brahmaṇo vākyādyadi te deva rocate | rūpaṃ nirvarttayāmyadya tava kāṃtaṃ divaspate
తగిన రూపం కోసం ఆమె అరణ్యంలో ఉండి మహత్తర తపస్సు చేస్తోంది. బ్రహ్మ వాక్యానుసారం నా అభిప్రాయం—హే దేవా, హే దివస్పతే, మీకు ఇష్టమైతే ఈ రోజే మీకు ప్రియమైన మనోహర రూపాన్ని నేను నిర్మిస్తాను.
Viśvakarman
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Mahātmya audience
Scene: Viśvakarman proposes crafting a pleasing form for Sūrya by Brahmā’s directive; the workshop glows with molten gold and celestial instruments; Sūrya stands radiant yet receptive, signaling consent to transformation.
FAQs
Divine order is maintained through wise adjustment—power guided by dharma becomes beneficent rather than harmful.
The episode is embedded in Prabhāsa-kṣetra Māhātmya, using Sūrya’s story to magnify the sanctity of the Prabhāsa pilgrimage landscape.
No specific rite is prescribed; the verse highlights tapas and divine ordinance rather than a pilgrim’s ritual.