Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 130
नूनं न चैषां जननी त्वं संज्ञा क्वापि सा गता । विकलेष्वप्यपत्येषु न माता शापदा भवेत्
nūnaṃ na caiṣāṃ jananī tvaṃ saṃjñā kvāpi sā gatā | vikaleṣvapyapatyeṣu na mātā śāpadā bhavet
నిశ్చయంగా నీవు వీరి నిజమైన జనని కావు; సంజ్ఞ ఎక్కడికో వెళ్లిపోయింది. సంతానం లోపమున్నా లేదా తప్పు చేసినా, తల్లి శాపమిచ్చే వాడిగా ఉండకూడదు।
Sūrya (Āditya) addressing Chāyā
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Chāyā
Scene: Sūrya’s discerning rebuke: he infers Chāyā is not the true mother; Saṃjñā has gone elsewhere; he states the ethical maxim that a mother should not curse even flawed children.
FAQs
A mother’s dharma is compassion and protection; even when children falter, harsh cursing is portrayed as adharma.
Prabhāsakṣetra is the overarching sacred geography of the section, though this verse is primarily ethical narrative.
None.