तस्माच्च द्विगुणं ज्ञेयं निमिषांतं वरानने । निमिषैः पञ्चदशभिः काष्ठा इत्युच्यते बुधैः । त्रिंशद्भिश्चैव काष्ठाभिः कला प्रोक्ता मनीषिभिः
tasmācca dviguṇaṃ jñeyaṃ nimiṣāṃtaṃ varānane | nimiṣaiḥ pañcadaśabhiḥ kāṣṭhā ityucyate budhaiḥ | triṃśadbhiścaiva kāṣṭhābhiḥ kalā proktā manīṣibhiḥ
ఓ వరాననే, దాని రెండింతలను ‘నిమిషం’ అని తెలుసుకోవాలి. పదిహేను నిమిషాలు ‘కాష్ఠా’ అని పండితులు చెబుతారు; ముప్పై కాష్ఠాలతో ‘కలా’ అని జ్ఞానులు నిర్ధారించారు.
Unspecified (Prabhāsakṣetramāhātmya narrator addressing ‘varānane’)
Sacred texts map time from minute instants upward, framing human life within a vast, ordered cosmic rhythm.
The passage is embedded in Prabhāsa kṣetra’s māhātmya, though it focuses on kāla (time) rather than a local rite.
None; it provides a technical sequence of time-unit conversions.