Adhyaya 44

Verse 1

सूत उवाच । एतत्पुराणमखिलं पुरा स्कन्देन भाषितम् । भृगवे ब्रह्मपुत्राय तस्माल्लेभे तथांऽगिराः

సూతుడు పలికెను—ఈ సమస్త పురాణాన్ని పూర్వకాలంలో స్కందుడు బ్రహ్మపుత్రుడైన భృగువుకు ఉపదేశించాడు; అతనివలననే అంగిరసుడుకూడా దీనిని పొందెను।

Verse 2

ततश्च च्यवनः प्राप ऋचीकश्च ततो मुनिः । एवं परंपरा प्राप्तं सर्वेषु भुवनेष्वपि

తదుపరి చ్యవనుడు దీనిని పొందెను; ఆపై ముని ఋచీకుడు. ఈ విధంగా పరంపరగా ఇది సమస్త లోకాలలోనూ వ్యాప్తి చెందింది।

Verse 3

स्कान्दं पुराणमेतच्च कुमारेण पुरोद्धृतम् । यः शृणोति सतां मध्ये नरः पापाद्विमुच्यते

ఈ స్కందపురాణము దివ్య యువకుడైన కుమారునిచే మొదట ప్రకటింపబడినది. సజ్జనుల మధ్య దీనిని వినువాడు పాపముల నుండి విముక్తుడగును.

Verse 4

इदं पुराणमायुष्यं चतुर्वर्णसुखप्रदम् । निर्मितं षण्मुखेनेह नियतं सुमहात्मना

ఈ పురాణము ఆయుష్యాన్ని పెంపొందించేది, నాలుగు వర్ణములకు సుఖ-క్షేమమును ప్రసాదించేది. ఇక్కడ మహాత్ముడైన షణ్ముఖుడు (షడాననుడు) దీనిని నిర్మించి నియమంగా స్థాపించాడు.

Verse 5

एवमेतत्समाख्यातमाख्यानं भद्रमस्तु वः

ఇట్లు ఈ కథనం యథావిధిగా చెప్పబడినది. మీకు మంగళము కలుగుగాక.

Verse 6

मण्डितं सप्तभिः खण्डैः स्कान्दं यः शृणुयान्नरः । न तस्य पुण्यसंख्यानं कर्तुं शक्येत केनचित्

ఏడు ఖండములతో అలంకృతమైన స్కందపురాణమును ఎవడు వినునో, అతని పుణ్యాన్ని ఎవరూ లెక్కించలేరు.

Verse 7

य इदं धर्ममाहात्म्यं ब्राह्मणाय प्रयच्छति । स्वर्गलोके वसेत्तावद्यावदक्षरसंख्यया

ఈ ‘ధర్మమాహాత్మ్య’ గ్రంథమును బ్రాహ్మణునికి దానమిచ్చువాడు, ఇందులోని అక్షరసంఖ్య ఎంతయో అంతకాలము స్వర్గలోకమున నివసించును.

Verse 8

यथा हि वर्षतो धारा यथा वा दिवि तारकाः । गंगायां सिकता यद्वत्तद्वत्संख्या न विद्यते

వర్షధారలు ఎంత, ఆకాశంలోని నక్షత్రాలు ఎంత, గంగానదిలోని ఇసుకకణాలు ఎంత లెక్కించలేమో—అలాగే ఆ పుణ్యానికి సంఖ్య లేదు।

Verse 9

यो नरः शृणुयाद्भक्त्या दिनानि च कियन्ति वै । सर्वार्थसिद्धो भवति य एतत्पठते नरः

భక్తితో ఎవడు ఎంత రోజులు వీలైతే అంత రోజులు దీనిని శ్రవణం చేస్తాడో, అతడు అన్ని లక్ష్యాలలో సిద్ధిని పొందుతాడు; దీనిని పఠించే వాడూ సమస్త కార్యసఫలుడవుతాడు।

Verse 10

पुत्रार्थी लभते पुत्रान्धनार्थी लभते धनम् । लभते पतिकामा या पतिं कन्या मनोरमम्

పుత్రార్థి పుత్రులను పొందుతాడు, ధనార్థి ధనాన్ని పొందుతాడు; పతిని కోరే కన్య మనోహరమైన పతిని పొందుతుంది।

Verse 11

समागमं लभन्ते च बान्धवाश्च प्रवासिभिः । स्कान्दं पुराणं श्रुत्वा तु पुमानाप्नोति वाञ्छितम्

ప్రవాసంలో ఉన్న బంధువులతో కూడ స్వజనులకు పునర్మిళనం కలుగుతుంది; స్కందపురాణాన్ని శ్రవణం చేసిన మనిషి కోరినదాన్ని పొందుతాడు।

Verse 12

शृण्वतः पठतश्चैव सर्वकामप्रदं नृणाम्

శ్రవణం చేసే వారికి, పఠించే వారికి—ఇది మనుష్యులకు సమస్త కోరికలను ప్రసాదిస్తుంది।

Verse 13

पुण्यं श्रुत्वा पुराणं वै दीर्घमायुश्च विन्दति । महीं विजयते राजा शत्रूंश्चाप्यधितिष्ठति

ఈ పుణ్యప్రద పురాణాన్ని శ్రవణం చేసినవాడు నిశ్చయంగా దీర్ఘాయుష్షును పొందుతాడు. రాజు భూమిని జయించి శత్రువులను కూడా వశపరచుకొంటాడు.

Verse 14

वेदविच्च भविद्विप्रः क्षत्रियो राज्यमाप्नुयात् । धनं धान्यं तथा वैश्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात्

బ్రాహ్మణుడు వేదవేత్త అవుతాడు, క్షత్రియుడు రాజ్యాధికారాన్ని పొందుతాడు. వైశ్యుడు ధనధాన్య సమృద్ధిని పొందుతాడు, శూద్రుడు సుఖాన్ని పొందుతాడు.

Verse 15

अध्यायमेकं शृणुयाच्छ्लोकं श्लोकार्धमेव वा । यः श्लोकपादं शृणुयाद्विष्णुलोकं स गच्छति

ఎవరైనా ఒక అధ్యాయం, ఒక శ్లోకం లేదా శ్లోకార్ధం అయినా శ్రవణం చేస్తే—శ్లోకంలోని ఒక పాదం అయినా విన్నవాడు విష్ణులోకానికి చేరుతాడు.

Verse 16

श्रुत्वा पुराणमेतद्धि वाचकं यस्तु पूजयेत् । तेन ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव प्रपूजितः

ఈ పురాణాన్ని విని దాని వాచకుని పూజించే వాడు—ఆ కర్మచేత బ్రహ్మ, విష్ణు, రుద్రులు ముగ్గురూ పూజింపబడినవారవుతారు.

Verse 17

एकमप्यक्षरं यस्तु गुरुः शिष्ये निवेदयेत् । पृथिव्यां नास्ति तद्द्रव्यं यद्दत्त्वा ह्यनृणी भवेत्

గురు శిష్యునికి ఒక్క అక్షరమైనా ఉపదేశిస్తే, ఆ ఋణాన్ని తీర్చేందుకు భూమిపై ఇచ్చినా సరిపడే ధనం ఏదీ లేదు; దానితో నిజంగా ఋణముక్తి కలగదు.

Verse 18

अतः संपूजनीयस्तु व्यासः शास्त्रोपदेशकः । गोभू हिरण्यवस्त्राद्यैर्भोजनैः सार्वकामिकैः

అతః శాస్త్రోపదేశకుడైన వ్యాసమహర్షి విధివిధానాలతో పూజనీయుడు. గోవులు, భూమి, స్వర్ణం, వస్త్రాదులు దానముగా ఇచ్చి, సర్వకామతృప్తికరమైన భోజనాలతో సత్కరించాలి।

Verse 19

य एवं भक्तियुक्तस्तु श्रुत्वा शास्त्रमनुत्तमम् । पूजयेदुपदेष्टारं स शैवं पदमाप्नुयात्

భక్తియుక్తుడై ఈ అనుత్తమ శాస్త్రోపదేశాన్ని విని ఉపదేశకుని పూజించువాడు శైవపదం—శివుని పరమస్థితి—ను పొందును।

Verse 20

पुराणश्र वणादेव अनेकभवसंचितम् । पापं प्रशममायाति सर्वतीर्थफलं लभेत्

పురాణాన్ని వినడమే చేత అనేక జన్మలలో కూడిన పాపం శమిస్తుంది; సమస్త తీర్థఫలమును పొందుతాడు।

Verse 21

अमृतेनोदरस्थेन म्रियन्ते सर्वदेवताः । कण्ठस्थितविषेणापि यो जीवति स पातु वः

అమృతం ఉదరంలోనే నిలిచిపోతే సర్వ దేవతలూ మరణిస్తారు; కానీ కంఠంలో విషం నిలిచినా జీవించువాడు—ఆ నీలకంఠ శివుడు మీను రక్షించుగాక।

Verse 22

व्यास उवाच । इत्युक्त्वोपरते सूते शौनकादि महर्षयः । संपूज्य विधिवत्सूतं प्रशस्याथाभ्यनन्दयन्

వ్యాసుడు పలికెను—సూతుడు ఇలా చెప్పి ముగించగానే, శౌనకాది మహర్షులు విధివిధానాలతో సూతుని పూజించి, ప్రశంసించి, ఆనందంతో సమ్మతించారు।

Verse 23

ऋषय ऊचुः । कथितो भवता सर्गः प्रतिसर्गस्तथैव च । वंशानुवंशचरितं पुराणानामनुक्रमः

ఋషులు పలికిరి—మీరు సర్గము, ప్రతిసర్గము, అలాగే వంశానువంశ చరిత్రను మరియు పురాణముల క్రమాన్ని యథావిధిగా వివరించితిరి।

Verse 24

मन्वन्तरप्रमाणं च ब्रह्माण्डस्य च विस्तरः । ज्योतिश्चक्रस्वरूपं च यथावदनुवर्णितम्

మీరు మన్వంతరముల ప్రమాణమును, బ్రహ్మాండ విస్తారమును, మరియు జ్యోతిశ్చక్ర స్వరూపమును కూడా యథావిధిగా అనువర్ణించితిరి।

Verse 25

धन्याः स्म कृतकृत्याः स्म वयं तव मुखाम्बुजात् । स्कान्दं महापुराण हि श्रुत्वा सूतातिहर्षिताः

మేము ధన్యులము, కృతకృత్యులము; మీ ముఖకమలమునుండి స్కాంద మహాపురాణమును వినినందున, ఓ సూతా, మేము అత్యంత ఆనందితులమయ్యాము।

Verse 26

वयं महर्षयो विप्राः प्रदद्मोऽद्य तवाऽशिषः । व्यासशिष्य महाप्राज्ञ चिरं जीव सुखी भव

మేము బ్రాహ్మణ మహర్షులము; నేడు నీకు ఆశీర్వాదములు ఇస్తున్నాము—హే వ్యాసశిష్యా, హే మహాప్రాజ్ఞా, దీర్ఘాయుష్మంతుడవై సుఖిగా ఉండు।

Verse 27

इति दत्त्वाऽशिषस्तस्मै दत्त्वा वासोविभूषणम् । विसृज्य लोमशं सूतं यज्ञकर्माण्यथाचरन्

ఇట్లు అతనికి ఆశీర్వాదములు ఇచ్చి, వస్త్రములు మరియు ఆభరణములు సమర్పించి, వారు లోమహర్షణ సూతుని గౌరవముతో పంపివేసి, అనంతరం యజ్ఞకర్మలను ఆచరించిరి।

Verse 44

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये स्कन्दमहापुराणश्रवणपठनपुस्तकप्रदानपौराणिकव्यासपूजनमाहात्म्यवर्णनपूर्वकं समस्तस्कान्दमहा पुराणग्रन्थसमाप्त्युपसंहारसूतसत्कारवृत्तान्तवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీస్కందమహాపురాణము—ఏకాశీతిసాహస్ర శ్లోకసంహితలో—సప్తమ ప్రభాసఖండములో, చతుర్థ విభాగమైన ‘ద్వారకామాహాత్మ్య’లో, స్కందమహాపురాణ శ్రవణ-పఠన మహిమ, గ్రంథదానం, పౌరాణిక వ్యాసపూజ, అలాగే సమస్త స్కందపురాణ గ్రంథసమాప్తి-ఉపసంహారం మరియు సూతసత్కార వృత్తాంత వర్ణనలను తెలిపిన నలభై నాలుగవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।