Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 19
नारीयं मम साध्वी च प्राणेभ्योऽपि गरीयसी । मच्चित्ता मद्गतप्राणा नित्यं मम हिते रता । अनया चिंतितं ब्रह्मन्सर्वं विस्तरतो वद
nārīyaṃ mama sādhvī ca prāṇebhyo'pi garīyasī | maccittā madgataprāṇā nityaṃ mama hite ratā | anayā ciṃtitaṃ brahmansarvaṃ vistarato vada
ఈ నా సాధ్వీ స్త్రీ—భార్య—ప్రాణాలకన్నా నాకు ప్రియమైనది. ఆమె చిత్తం నాలో నిలిచింది, ఆమె ప్రాణం నాకే అంకితం, నిత్యం నా హితంలోనే రత. ఓ బ్రాహ్మణా, ఆమె మనసులో సంకల్పించినదంతా విస్తారంగా చెప్పుము.
Rājā (the King)
Tirtha: Arbuda-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Listener: Vasiṣṭha (addressed as brāhmaṇa)
Scene: The king speaks tenderly of his queen; a dignified sādhvī stands modestly behind a curtain or at a respectful distance, hands in añjali; the sage listens, poised to explain her intention.
FAQs
It highlights household dharma: loyalty, virtue, and selfless concern for a spouse’s welfare as a praised ideal.
No tīrtha is named in this verse; the focus is on character and intent within the Arbuda-khaṇḍa story.
None explicitly; the verse requests an explanation of the wife’s intention/plan.