Adhyaya 60

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ जंबूतीर्थमनुत्तमम् । तत्र स्नातो नरः सम्यगिष्टं फलमवाप्नुयात् जंबूद्वीपसमुत्थानां तीर्थानां नृपसत्तम

పులస్త్యుడు పలికెను—ఓ నృపశ్రేష్ఠా! తదుపరి అనుత్తమమైన జంబూతీర్థానికి వెళ్ళుము. అక్కడ విధివిధానంగా స్నానం చేసినవాడు ఇష్టఫలాన్ని పొందును—ఓ నృపసత్తమా—ఇది జంబూద్వీప తీర్తముల నుండి ఉద్భవించినది.

Verse 2

आसीत्पुरा निमिर्नाम क्षत्रियः सूर्यवंशजः । वयसः परिणामे स पर्वतं चार्बुदं गतः

పూర్వకాలంలో సూర్యవంశజుడైన ‘నిమి’ అనే క్షత్రియుడు ఉండెను. వయస్సు పరిపక్వమైనప్పుడు అతడు అర్బుద పర్వతానికి వెళ్లెను.

Verse 3

प्रायोपवेशनं कृत्वा स्थितस्तत्र समाहितः । अथाजग्मुर्मुनिगणास्तस्य पार्श्वे सहस्रशः

ప్రాయోపవేశన వ్రతం స్వీకరించి అతడు అక్కడ సమాహితుడై, నియమబద్ధంగా నిలిచెను. అప్పుడు వేలాది మునిగణాలు అతని పక్కకు వచ్చిరి.

Verse 4

चक्रुर्धर्मकथां पुण्यां राजर्षीणां महात्मनाम् । देवर्षीणां पुराणानां तथान्येषां महात्मनाम्

వారు ధర్మసంబంధమైన పుణ్యకథను నిర్వహించారు—మహాత్ములైన రాజర్షులు, దేవర్షులు, పురాణాలు మరియు ఇతర మహాత్ముల విషయముగా.

Verse 5

ततः कश्चित्कथांते च लोमशो नाम सन्मुनिः । कीर्त्तयामास माहात्म्यं सर्वतीर्थसमुद्भवम्

ఆపై కథాంతంలో ‘లోమశ’ అనే సన్ముని సమస్త తీర్థసారముగా ఉద్భవించిన ఒక మాహాత్మ్యాన్ని కీర్తించుట ప్రారంభించెను.

Verse 6

तच्छ्रुत्वा पार्थिवो राजन्निमिः परमदुर्मनाः । बभूव न कृतं पूर्वं यतस्तीर्थावगाहनम्

అది విని, ఓ రాజా, పార్థివుడైన నిమి అత్యంత దుఃఖితుడయ్యాడు; ఎందుకంటే అతడు పూర్వం తీర్థాలలో అవగాహన-స్నానం చేయలేదని గ్రహించాడు।

Verse 7

ततः प्रोवाच तं विप्रमस्त्युपायो द्विजोत्तम । कश्चिद्येन च सर्वेषां तीर्थानां लभ्यते फलम्

అనంతరం అతడు ఆ విప్రునితో పలికెను—ఓ ద్విజోత్తమా, సమస్త తీర్థాల ఫలము లభించునట్లు ఒక ఉపాయం ఉంది।

Verse 8

लोमश उवाच । दया मे नृप सञ्जाता त्वां दृष्ट्वा दुःखितं भृशम् । तीर्थयात्राकृते यस्मात्करिष्येऽहं तव प्रियम्

లోమశుడు అన్నాడు—ఓ నృపా, నిన్ను అత్యంత దుఃఖితుడిగా చూసి నాలో కరుణ కలిగింది; అందుకే నీ తీర్థయాత్రార్థం నీకు ప్రియమైన కార్యం నేను చేస్తాను।

Verse 9

अत्रैव चानयिष्यामि जंबूद्वीपोद्भवानि च । सर्वतीर्थानि राजेन्द्र मन्त्रशक्त्या न संशयः

ఓ రాజేంద్రా, మంత్రశక్తిచేత—సంశయం లేకుండా—జంబూద్వీపంలో ఉద్భవించిన సమస్త తీర్థాలను ఇక్కడికే నేను తీసుకొస్తాను।

Verse 10

स्नानं कुरु महाराज ह्येकीभूतेषु तत्र च । अस्मिञ्जलाशये पुण्ये सत्यमेतद्ब्रवीम्यहम्

ఓ మహారాజా, అవి అక్కడ ఏకీభవించినప్పుడు ఈ పుణ్య జలాశయంలో స్నానం చేయుము; ఇది సత్యమని నేను చెప్పుచున్నాను।

Verse 11

एवमुक्त्वा स विप्रर्षिर्ध्यानं चक्रे समाहितः । ततस्तीर्थानि सर्वाणि तत्रायातानि तत्क्षणात्

ఇట్లు పలికి ఆ బ్రాహ్మణఋషి సమాహితచిత్తుడై ధ్యానంలో లీనుడయ్యాడు. అచ్చటనే ఆ క్షణంలోనే సమస్త తీర్థాలు అక్కడికి వచ్చాయి.

Verse 12

प्रत्ययार्थं च राजर्षे जंबूवृक्षो व्यजायत । तत्र स्नानं नृपश्चक्रे सर्वतीर्थमये ध्रुवे

మరియు నిశ్చయార్థంగా, ఓ రాజర్షీ, అక్కడ జంబూ వృక్షం ఉద్భవించింది. సమస్త తీర్థమయమైన ఆ ధ్రువస్థానంలో రాజు స్నానం చేశాడు.

Verse 13

सदेहश्च गतः स्वर्गे तीर्थस्नानादनन्तरम् । ततः प्रभृति तत्तीर्थं जंबूतीर्थमनुस्मृतम्

తీర్థస్నానం చేసిన వెంటనే అతడు దేహంతోనే స్వర్గానికి వెళ్లాడు. అప్పటినుంచి ఆ తీర్థం ‘జంబూతీర్థం’గా ప్రసిద్ధి చెందింది.

Verse 14

कन्यागते रवौ तत्र यः श्राद्धं कुरुते नरः । गयाशीर्षसमं तस्य पुण्यमाहुर्महर्षयः

సూర్యుడు కన్యారాశిలో ప్రవేశించినప్పుడు అక్కడ ఎవడు శ్రాద్ధం చేస్తాడో, అతని పుణ్యం గయాశీర్ష సమానమని మహర్షులు చెబుతారు.

Verse 60

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डे जंबूतीर्थप्रभाववर्णनंनाम षष्टितमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణం ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, ఏడవ ప్రభాసఖండంలోని మూడవ అర్బుదఖండంలో ‘జంబూతీర్థప్రభావవర్ణనం’ అనే అరవయ్యవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.