Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 13
ततस्तु भगवाञ्छर्वो व्रीडया परया युतः । गौरीं त्यक्त्वा समुत्तस्थौ बाढमित्येव चाब्रवीत्
tatastu bhagavāñcharvo vrīḍayā parayā yutaḥ | gaurīṃ tyaktvā samuttasthau bāḍhamityeva cābravīt
అప్పుడు పరమ లజ్జతో నిండిన భగవాన్ శర్వుడు (శివుడు) గౌరీని విడిచి లేచి నిలబడి, కేవలం—“బాఢం, అలాగే కావుగాక” అని మాత్రమే పలికాడు।
Narrator (contextual Purāṇic narrator, likely Sūta)
Tirtha: Arbuda-kṣetra (contextual)
Type: peak
Scene: Śiva, called Śarva, blushes with profound embarrassment, rises, leaves Gaurī, and utters a brief assent—‘bāḍham’—a stark, poignant moment of divine restraint.
FAQs
Even the highest divinity models restraint—Śiva responds without escalation, showing that dharma includes self-control amid social or cosmic pressure.
The narrative is situated within Arbuda Khaṇḍa, linking the episode to the sanctity of the Arbuda region in Skanda Purana’s sacred geography.
None in this verse.