Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 16
एवमुक्तः प्रबुद्धोऽहं पितृभिर्वरवर्णिनि । तेनाहं दुःखमापन्नस्तद्वाक्यं हृदि संस्मरन्
evamuktaḥ prabuddho'haṃ pitṛbhirvaravarṇini | tenāhaṃ duḥkhamāpannastadvākyaṃ hṛdi saṃsmaran
ఓ వరవర్ణినీ! పితృదేవతలు ఇలా పలికిన తరువాత నేను మేల్కొన్నాను. అందువల్ల వారి వాక్యాన్ని హృదయంలో స్మరించుచు నేను దుఃఖంలో పడితిని.
Rājā (king)
Scene: The king awakens abruptly, sitting upright, hand on heart, eyes wet; Indumatī watches with concern. The dawn light begins to enter, symbolizing the move from ignorance to dharma.
FAQs
True change begins with inner awakening: taking dharmic counsel to heart leads one from negligence toward reform.
No specific tīrtha is mentioned in this verse.
None explicitly; it underscores the psychological readiness for later dharmic acts (worship/offerings/charity).