Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 15
वसिष्ठ उवाच । लिंगेऽस्मिंस्तव सांनिध्यं सदा भवतु शंकर । मया पूर्वं प्रतिज्ञातं नगस्येह महात्मने । सत्यं कुरु वचो मे त्वं यदि तुष्टोऽसि शंकर
vasiṣṭha uvāca | liṃge'smiṃstava sāṃnidhyaṃ sadā bhavatu śaṃkara | mayā pūrvaṃ pratijñātaṃ nagasyeha mahātmane | satyaṃ kuru vaco me tvaṃ yadi tuṣṭo'si śaṃkara
వసిష్ఠుడు పలికెను—“హే శంకరా! ఈ లింగంలో నీ సాన్నిధ్యం సదా నిలిచియుండుగాక. నేను ఇక్కడ ఈ మహాపర్వతానికి ముందే ప్రతిజ్ఞ చేశాను. హే శంకరా, నీవు ప్రసన్నుడవైతే నా వాక్యాన్ని సత్యం చేయుము.”
Vasiṣṭha
Tirtha: Arbuda-liṅga (sānnidhya-prārthanā)
Type: kshetra
Scene: Vasiṣṭha, serene and authoritative, addresses the newly arisen liṅga, palms joined, requesting Śiva’s eternal presence to fulfill an earlier promise made to the mountain; the mountain appears personified subtly as a listening presence.
FAQs
A dhārmic vow and truthful speech seek divine ratification; sacred sites are founded on promise, purity, and grace.
The newly manifested liṅga at Arbuda mountain is being requested to become a permanent seat of Śiva’s presence.
No detailed ritual is given; the request establishes the theological basis for ongoing liṅga worship at the site.