Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 4
ततो देवगणाः सर्वे गत्वाऽर्बुदमथाचलम् । तपस्तेपुर्वधार्थाय शुंभस्य जगतीपते । देवीमाराधयामासुर्व्यक्तरूपां सुरेश्वरीम्
tato devagaṇāḥ sarve gatvā'rbudamathācalam | tapastepurvadhārthāya śuṃbhasya jagatīpate | devīmārādhayāmāsurvyaktarūpāṃ sureśvarīm
అప్పుడు సమస్త దేవగణాలు అర్బుద పర్వతానికి వెళ్లారు. జగతీపతి శుంభుని వధార్థం తపస్సు చేసి, వ్యక్తరూపంగా ప్రత్యక్షమైన సురేశ్వరీ దేవిని ఆరాధించారు.
Narrator (contextual Purāṇic narrator; likely Sūta/Lomaharṣaṇa in Prabhāsa Khaṇḍa framing)
Tirtha: Arbuda
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (frame assumed)
Scene: Hosts of devas ascend Arbuda’s slopes, gather at a sacred spot, and perform austerities; the Goddess is worshipped as the manifest sovereign of the devas.
FAQs
When dharma is overpowered, the devas themselves seek refuge in Devī through tapas and worship—divine grace arises from sincere austerity and surrender.
Mount Arbuda (Arbuda/Arbudācala, associated with the Arbuda region—later Mount Abu) as a place where powerful Devī-upāsanā bears fruit.
Tapas (austerity) and ārādhana (propitiatory worship) of the manifest Goddess for the restoration of cosmic order.