Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 16
देव्युवाच । तत्रैव पर्वते स्थास्ये ह्यर्बुदेऽहं सुरोत्तमाः । अभीष्टः पर्वतोऽस्माकं सं सदाऽर्बुदसंज्ञितः
devyuvāca | tatraiva parvate sthāsye hyarbude'haṃ surottamāḥ | abhīṣṭaḥ parvato'smākaṃ saṃ sadā'rbudasaṃjñitaḥ
దేవి పలికింది—“ఓ దేవోత్తములారా, నేను అక్కడే అర్బుద పర్వతంపై నివసిస్తాను. ఈ పర్వతం మాకు ప్రియమైనది; ఇది ఎల్లప్పుడూ ‘అర్బుద’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధి చెందును.”
Devī (Sureśvarī / Kātyāyanī in the māhātmya setting)
Tirtha: Arbuda
Type: peak
Scene: The Goddess declares her intent to remain on Mount Arbuda; the mountain is shown as a sacred peak with a radiant shrine emerging, devas listening in reverence.
FAQs
A tīrtha becomes supremely sacred when the Divine chooses to dwell there; divine presence is the root of a place’s enduring holiness.
Arbuda mountain (Arbuda Parvata), traditionally identified with the Mount Abu sacred landscape.
No explicit rite is stated; the verse establishes the Goddess’s permanent residence, forming the basis for later darśana and vrata practices.