Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 42
उद्वासितस्तथा सर्वो देशस्तेषां स वै महान् । सांप्रतं दीयतां कश्चिदाहारस्तृप्तिहेतवे । निवासाय ततः स्थानं किंचिच्चावेद्यतां हि नः
udvāsitastathā sarvo deśasteṣāṃ sa vai mahān | sāṃprataṃ dīyatāṃ kaścidāhārastṛptihetave | nivāsāya tataḥ sthānaṃ kiṃciccāvedyatāṃ hi naḥ
ఈ విధంగా వారి మహాదేశమంతా ఖాళీ చేసి పాడుచేయబడింది. ఇప్పుడు తృప్తికోసం మాకు కొంత ఆహారం ఇవ్వండి; ఆపై నివాసానికి కొంత స్థలాన్ని కూడా మాకు తెలియజేయండి.
The devīs/divine women (implied by first-person plural request; explicit speaker label appears in next verse)
Scene: A vast emptied landscape—silent villages and fields—while divine figures stand together, composed yet hungry, requesting food and a place to reside from a human or sage authority.
FAQs
Even after victory, dharma emphasizes orderly resettlement and proper hospitality—food and a rightful place to dwell.
The excerpt is from Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya; this verse does not identify a specific tīrtha-name.
An implied dharmic act appears: providing āhāra (food) and arranging nivāsa (lodging), i.e., hospitality.