Adhyaya 275

Verse 1

सूत उवाच । दुःशीलोऽपि च तत्कृत्वा गुरोर्नाम्ना शिवालयम् । निम्बेश्वर इति ख्यातं दक्षिणां दिशमाश्रितम्

సూతుడు పలికెను—దుఃశీలుడును ఆ కార్యము చేసి, గురునామమున శివాలయమును స్థాపించెను. అది ‘నింబేశ్వర’మని ఖ్యాతి పొందీ దక్షిణదిశలో నిలిచెను.

Verse 2

चकार परया भक्त्या तत्पादाब्जमनुस्मरन् । तथा तस्य तु भार्या या नाम्ना शाकंभरी स्मृता

పరమభక్తితో (భగవంతుని) పాదపద్మములను అనుస్మరించుచు అతడు ఆ విధిని ఆచరించెను. అలాగే ‘శాకంభరీ’ అను నామముతో ప్రసిద్ధమైన అతని భార్య కూడా తద్విధముగా చేసెను.

Verse 3

स्वनामांका तत्र दुर्गा तथा संस्थापिता तया । ततस्तु तद्धनं ताभ्यां किचिच्छेषं व्यवस्थितम्

అక్కడ ఆమె తన స్వనామముతో గుర్తింపబడిన దుర్గాదేవిని స్థాపించెను. అనంతరం వారి ధనములోనుండి కొద్దిపాటి శేషమును మాత్రమే ఆ ఇద్దరూ నిల్వచేసిరి.

Verse 4

पूजार्थं देवताभ्यां च ब्राह्मणेभ्यः समर्पितम् । भिक्षाभुजौ ततो जातौ दम्पती तौ ततः परम्

పూజార్థముగా ఆ ధనము దేవతలకు అర్పించబడెను, బ్రాహ్మణులకు దానముగా కూడా సమర్పించబడెను. ఆపై ఆ దంపతులు భిక్షాపరులై జీవించిరి.

Verse 5

कस्यचित्त्वथ कालस्य दुःशीलो निधनं गतः

కొంతకాలము గడిచిన తరువాత దుఃశీలుడు మరణము పొందెను.

Verse 6

शाकंभर्यपि तत्कायं गृहीत्वा हव्यवाहनम् । प्रविष्टा नृपशार्दूल निर्विकल्पेन चेतसा

శాకంభరీ కూడా అతని దేహాన్ని ధరించి హవ్యవాహన అగ్నిలో ప్రవేశించింది; ఓ నృపశార్దూలా, ఆమె చిత్తం నిర్వికల్పమైంది।

Verse 7

ततो विमानमारुह्य वराप्सरःसुसेवितम् । गतौ तौ द्वावपि स्वर्गं संप्रहृष्टतनूरुहौ

ఆపై శ్రేష్ఠ అప్సరసుల సేవతో అలంకృతమైన విమానాన్ని అధిరోహించి, ఆ ఇద్దరూ స్వర్గానికి వెళ్లారు; ఆనందంతో రోమాంచితులయ్యారు।

Verse 8

एतं दुःशीलजं यस्तु पठेदाख्यानमुत्तमम् । स सर्वैर्मुच्यते पापैरज्ञानविहितैर्नृप

ఓ నృపా! దుశ్శీలుని కథనమునుండి జనించిన ఈ ఉత్తమాఖ్యానాన్ని ఎవడు పఠిస్తాడో, అతడు అజ్ఞానవశాత్తు చేసిన సమస్త పాపాలనుండి విముక్తుడవుతాడు।

Verse 275

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये निम्बेश्वरशाकंभर्युत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चसप्तत्युत्तरद्विशततमोद्भयायः

ఇట్లు శ్రీస్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, షష్ఠ నాగరఖండంలోని హాటకేశ్వరక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘నింబేశ్వర-శాకంభరీ-ఉత్పత్తి-మాహాత్మ్య-వర్ణనం’ అనే 275వ అధ్యాయం ముగిసింది।