Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 86
तीर्णव्रतपरानंदनिर्भरः प्राह तामुमाम् । य इमां मत्स्तुतिं भक्त्या पठिष्यति तवोद्गताम् । तस्य चेष्टवियोगश्च न भविष्यति पार्वति
tīrṇavrataparānaṃdanirbharaḥ prāha tāmumām | ya imāṃ matstutiṃ bhaktyā paṭhiṣyati tavodgatām | tasya ceṣṭaviyogaśca na bhaviṣyati pārvati
వ్రతం పూర్తిచేసి పరమానందంతో నిండినవాడై అతడు ఉమతో పలికెను—హే పార్వతీ! నీవు ఉచ్చరించిన నా ఈ స్తుతిని భక్తితో ఎవడు పఠించునో, అతనికి తన అభీష్టముతో వియోగం కలుగదు.
Śiva (Maheśa/Śambhu) (contextual deduction)
Type: kshetra
Listener: Umā (Pārvatī)
Scene: After a vow’s completion, Śiva—radiant with bliss—addresses Umā, promising that her hymn, when recited devotionally, grants unbroken attainment of desired ends.
FAQs
Devotional recitation of a divinely approved hymn aligns one’s efforts with grace, preventing loss of one’s rightful aim.
This is within a Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya chapter, but the tīrtha name is not specified in this verse alone.
Recitation (pāṭha) of the stuti with bhakti is recommended, especially in the context of vrata and tīrtha merit.