Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 4
स्वकर्मोपार्जितैर्वित्तैः श्राद्धकार्याणि चाहरेत् । मायादिभिर्न चौर्येण न च्छलाप्तैर्न वंचनैः । स्ववृत्त्योपार्जितैर्वित्तैः श्राद्धद्रव्यं समाहरेत् । सुप्रतिग्रहजैर्द्रव्यैर्ब्राह्मणानां विशिष्यते
svakarmopārjitairvittaiḥ śrāddhakāryāṇi cāharet | māyādibhirna cauryeṇa na cchalāptairna vaṃcanaiḥ | svavṛttyopārjitairvittaiḥ śrāddhadravyaṃ samāharet | supratigrahajairdravyairbrāhmaṇānāṃ viśiṣyate
తన ధర్మానుగుణ కర్మతో సంపాదించిన ధనంతోనే శ్రాద్ధ కార్యసామగ్రి సమకూర్చాలి—మాయా-ఛలాలతో కాదు, దొంగతనంతో కాదు, కపటలాభంతో కాదు, మోసంతో కూడా కాదు। తన యథోచిత జీవికతో సంపాదించిన ధనంతో శ్రాద్ధద్రవ్యాన్ని సమాహరించాలి; బ్రాహ్మణులకు అయితే నిర్దోష ‘సుప్రతిగ్రహం’ ద్వారా వచ్చిన ద్రవ్యం విశేషంగా ప్రశంసనీయం।
Bhartṛyajña (contextual continuation)
Listener: Ānarta (king)
Scene: Didactic tableau showing two paths: on one side honest labor and lawful earnings gathered for Śrāddha; on the other, shadowy figures of theft/deceit rejected—emphasizing moral economy.
FAQs
Ritual merit depends on moral purity: offerings for ancestors must be supported by honest livelihood, not by unethical gain.
No specific tīrtha is named in this verse; it provides universal dharma for Śrāddha within a tīrtha-oriented section.
Gather Śrāddha requisites only from rightful earnings; explicitly avoid wealth obtained through deceit, theft, fraud, or cheating; brāhmaṇas should use blamelessly accepted resources.