Adhyaya 161

Verse 1

सूत उवाच । अथ तेन द्विजाः सर्वे ब्रह्मस्थाने निवेशिताः । चातुश्चरणसंज्ञाश्च ततस्तस्य निवेशिताः

సూతుడు పలికెను—అనంతరం అతని చేత సమస్త ద్విజులు బ్రహ్మస్థానమున (పవిత్ర సభామండపమున) ఆసీనులయ్యారు; ‘చాతుశ్చరణ’ అనుష్ఠానమునకు నియుక్తులైనవారును తరువాత అతనికోసం తమ తమ స్థానములలో స్థాపింపబడ్డారు।

Verse 2

सोऽपि केशान्परित्यज्य सर्वगात्रसमुद्भवान् । निजपत्न्या समोपेतः प्रणम्य च द्विजोत्तमान्

అతడును తన శరీరమంతటా పెరిగిన కేశములను తొలగించి, తన భార్యతో కూడి వచ్చి, ద్విజోత్తములకు ప్రణామము చేసెను।

Verse 3

कृतांजलिपुटो भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह । भास्करस्यास्य विहितः प्रासादोयं मया द्विजाः

అంజలి బద్ధుడై అతడు ఈ వాక్యము పలికెను—“హే ద్విజులారా, ఈ భాస్కరుని (సూర్యదేవుని) కొరకు ఈ ప్రాసాదమును నేను నిర్మించితిని।”

Verse 4

पुष्पादित्य इति ख्यातिं प्रयातु भुवनत्रये । ब्राह्मणा ऊचुः । न वयं याज्ञवल्क्यस्य कीर्तिं नेष्यामहे क्षयम्

“ఇది ‘పుష్పాదిత్య’ అనే నామంతో త్రిలోకములలో ఖ్యాతిని పొందుగాక.” బ్రాహ్మణులు అన్నారు—“యాజ్ఞవల్క్యుని కీర్తి క్షీణించనివ్వము.”

Verse 5

प्रायश्चित्तं प्रदास्यामश्चित्तस्य हृदयंगमम् । अन्ये च ब्राह्मणाः प्रोचुः केचिन्मध्यस्थवृत्तयः

“హృదయాన్ని తాకి చిత్తాన్ని శుద్ధిచేసే ప్రాయశ్చిత్తాన్ని మేము విధిస్తాము.” ఇతర బ్రాహ్మణులూ పలికారు; కొందరు మధ్యస్థ, సమభావులు.

Verse 6

वृत्त्यर्थमस्य देवस्य लक्षं होमेऽत्र कल्प्यताम् । लक्षं तु सर्वविप्राणां प्रायश्चित्तविशुद्धये

ఈ దేవుని సేవా-నిర్వహణార్థం ఇక్కడ హోమంలో లక్ష ఆహుతులు ఏర్పాటు చేయబడుగాక. అలాగే సమస్త బ్రాహ్మణుల ప్రాయశ్చిత్త-శుద్ధికై కూడా అదే లక్ష (ఆహుతులు) అర్పించబడుగాక.

Verse 7

पुष्प उवाच । तस्मात्सर्वे द्विजश्रेष्ठा मन्नाम्ना कीर्तयंत्विमम् । पुष्पादित्यमिति ख्यातिं कीर्तयंतु तथानिशम्

పుష్పుడు అన్నాడు—“కాబట్టి, ఓ ద్విజశ్రేష్ఠులారా, మీరు అందరూ దీనిని నా నామంతో కీర్తించండి. ‘పుష్పాదిత్య’ అనే ఖ్యాతిని అలాగే నిరంతరం ప్రకటించండి.”

Verse 8

अनया भार्यया मह्यं मान्या या स्थापिता पुरा । दुर्गाऽस्याश्चात्र नाम्ना वै भूयात्ख्याताऽत्र सत्पुरे

మరియు ఈ భార్య నా కొరకు పూర్వం ఇక్కడ స్థాపించిన ఈ పూజ్య దేవి—ఈ సత్పురంలో ‘దుర్గ’ అనే నామంతోనే ప్రసిద్ధి పొందుగాక.

Verse 9

ब्राह्मणा ऊचुः । दुःशीलेन पुराऽकारि प्रासादो हरसंभवः । दुर्वासःस्थापितस्यापि भवद्भिस्तुष्ट मानसैः

బ్రాహ్మణులు పలికిరి—పూర్వం దుష్శీలుడొకడు హర (శివ) సంబంధమైన ప్రాసాదాన్ని నిర్మించాడు. అయినా దుర్వాసులు ప్రతిష్ఠించినదానికీ మీరు ప్రసన్నమనస్సులతో సమ్మతించారు.

Verse 10

तथाप्यस्य तु दीनस्य प्रासादः क्रियतां द्विजाः

అయినప్పటికీ, ఓ ద్విజులారా, ఈ దీన భక్తునికోసం ఒక ప్రాసాదం (మందిరం) నిర్మించబడుగాక.

Verse 11

नाममात्रेण देवस्य दुःशीलेन यया पुरा । अनेनाराधितः पूर्वं स्वमांसैरेष भास्करः

పూర్వం ఆ దుష్శీలుడు కేవలం నామోచ్చారణమాత్రంతో దేవుని ఆరాధించాడు. అంతకుముందు ఇదే వ్యక్తి భాస్కరుని (సూర్యుని) తన స్వమాంసంతో కూడా ప్రసన్నం చేశాడు.

Verse 12

तस्मान्न क्षतिरस्याथ दत्ते नाम्नि यथा पुरा । नाम्ना माहिकया नाम माहीत्येव च सा भवेत्

కాబట్టి పూర్వంలాగానే పేరు పెట్టినందున ఏ హానీ లేదు. ‘మాహికా’ అనే నామంతో ఆమె నిజంగా ‘మాహీ’ అని ప్రసిద్ధి చెందుగాక.

Verse 13

सूत उवाच । पुष्पेण दाने दत्तेऽथ संमतेनाग्रजन्मनाम् । मध्यमेन कृतं नाम पुष्पादित्य इति श्रुतम्

సూతుడు పలికెను—అగ్రజ బ్రాహ్మణుల సమ్మతితో పుష్పుడు దానమిచ్చిన తరువాత, మధ్యస్థుడు స్థాపించిన పేరు ‘పుష్పాదిత్య’ అని వినబడెను.

Verse 14

तत्पत्न्या चापि या तत्र दुर्गा देवी द्विजोत्तमाः । नाम्ना माहिकया नाम माहीत्येव च साऽभवत्

అక్కడ ఆయన భార్యరూపంగా ఉన్న దుర్గాదేవి, ఓ ద్విజోత్తములారా—‘మాహికా’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధి చెందింది; అందువల్ల ఆమె ‘మాహీ’ అని కూడా ఖ్యాతి పొందింది.

Verse 15

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोस्मि द्विजोत्तमाः । पुष्पा दित्यो यथा जातो याज्ञवल्क्यप्रतिष्ठितः

సూతుడు పలికెను—ఓ ద్విజోత్తములారా, మీరు అడిగినదంతా నేను సమగ్రంగా వివరించాను—పుష్పాదిత్యుడు ఎలా జన్మించాడు, యాజ్ఞవల్క్యుడు అతనిని ఎలా ప్రతిష్ఠించాడు.

Verse 16

अद्यापि कलिकाले स दृष्टो भक्त्या सुरेश्वरः । नाशयेद्दिनजं पापं नराणां नात्र संशयः

ఇప్పటికీ కలియుగంలో ఆ సురేశ్వరుడు భక్తితో దర్శనమిస్తాడు; మనుష్యుల దినజ పాపాలను నశింపజేస్తాడు—ఇందులో సందేహం లేదు.

Verse 17

तथा च सप्तमीयुक्ते रवेर्वारे द्विजोत्तमाः । अष्टोत्तरशतंयावत्फलहस्तः करोति यः । प्रदक्षिणां च सद्भक्त्या स लभेद्वांछितं फलम्

మరియు, ఓ ద్విజోత్తములారా, సప్తమీయుక్త ఆదివారంలో ఎవడు చేతిలో ఫలాలు పట్టుకొని నూట ఎనిమిది వరకు సంఖ్యగా సద్భక్తితో ప్రదక్షిణ చేస్తాడో, వాడు కోరిన ఫలాన్ని పొందుతాడు.

Verse 18

माहीकामपि यो दुर्गां नित्यमेव प्रपश्यति । न स पश्यति कष्टानि तस्मिन्नहनि कर्हिचित्

మాహికా రూపిణీ దుర్గాదేవిని నిత్యం దర్శించేవాడు, ఆ దినంలో ఎప్పటికీ కష్టాలను చూడడు.

Verse 19

चैत्रशुक्लचतुर्दश्यां यस्तां पूजयते नरः । तस्य संवत्सरंयावन्नापत्संजायते क्वचित्

చైత్ర శుక్ల చతుర్దశినాడు ఎవడు ఆ దేవిని భక్తితో పూజిస్తాడో, అతనికి సంపూర్ణ ఒక సంవత్సరం ఎక్కడా ఏ అపదా కలుగదు।

Verse 161

इति श्रीस्कांदेमहापुराणएकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्पादित्यमाहात्म्यवर्णनंनामैकषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి సహస్ర శ్లోకసంహితలో, షష్ఠ నాగరఖండంలో, హాటకేశ్వర-క్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘పుష్పాదిత్యమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే నామముగల నూట అరవై ఒకటవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।