Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 2
अजापालो यदा राजा सर्वलोकहिते रतः । अजारूपाः प्रयांति स्म व्याधयः सकला द्विजाः । तदा रात्रौ समानीय तस्मिन्स्थाने दधाति सः
ajāpālo yadā rājā sarvalokahite rataḥ | ajārūpāḥ prayāṃti sma vyādhayaḥ sakalā dvijāḥ | tadā rātrau samānīya tasminsthāne dadhāti saḥ
రాజు అజాపాలుడు సర్వలోకహితంలో నిమగ్నుడై ఉన్నప్పుడు, ఓ ద్విజా, అన్ని వ్యాధులు మేకల రూపంలో వచ్చేవి. అప్పుడు ఆయన రాత్రివేళ వాటిని సమీకరించి అదే స్థలంలో నిలిపి (నిర్బంధించి) ఉంచేవాడు.
Sūta (continuing narration)
Tirtha: Ajāgṛha
Type: kshetra
Listener: brāhmaṇas / dvijas
Scene: A dharmic king at night gathers goat-formed diseases and confines them at a marked sacred spot; the atmosphere is hushed, moonlit, and protective.
FAQs
A righteous ruler devoted to lokahita participates in removing collective suffering; sacred places become instruments of healing.
The ‘place’ associated with Ajāgṛhā within the Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya, presented as a locus for containing/dissolving disease.
No explicit rite is detailed; the verse narrates a practice of gathering and placing the manifested diseases at the sacred spot at night.