Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 37
ईश्वरः परमात्मा तां त्यक्तुं शक्तः कथं न हि । पुनर्भेजे यतो देवीं तेन मन्ये महोर्जिताम्
īśvaraḥ paramātmā tāṃ tyaktuṃ śaktaḥ kathaṃ na hi | punarbheje yato devīṃ tena manye mahorjitām
ఈశ్వరుడు, పరమాత్మ, ఆమెను విడిచిపెట్టలేనివాడెట్లా అవుతాడు? అయినా ఆయన మళ్లీ దేవినే ఆశ్రయించినందున, ఆమెను నేను పరమ మహాశక్తిమంతురాలిగా భావిస్తున్నాను।
Yudhiṣṭhira
Scene: A speaker reasons: the Supreme Lord is capable of renunciation, yet he does not abandon the Goddess; therefore her power is unsurpassed. The scene suggests Ardhanārīśvara-like unity without explicitly depicting it.
FAQs
Devī’s power is celebrated as supreme—so compelling that even the Supreme Lord is portrayed as again embracing her.
No tīrtha is mentioned; the verse is a doctrinal praise of Śakti.
None explicitly; the implication is steadfast devotion and worship of the Goddess.