Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 165
सुरेषु सर्वेषु वसामि चाहं विप्रेषु शास्त्रार्थरतेषु चाहम् । साध्वीषु नारीषु तथा वसामि विना गुणान्नास्मि वसामि कुत्रचित्
sureṣu sarveṣu vasāmi cāhaṃ vipreṣu śāstrārtharateṣu cāham | sādhvīṣu nārīṣu tathā vasāmi vinā guṇānnāsmi vasāmi kutracit
నేను సమస్త దేవతలలో నివసిస్తాను; శాస్త్రార్థంలో నిమగ్నమైన బ్రాహ్మణులలో కూడా నా నివాసం ఉంది. అలాగే సద్గుణసంపన్నమైన స్త్రీలలోనూ నేను ఉంటాను; గుణాలు లేనిచోట నేను ఎక్కడా నివసించను.
Śakti personified (the woman)
Scene: An allegorical tableau: a radiant presence (Dharma/Śrī/Devī as ‘indwelling’) moving among devas, a seated brāhmaṇa expounding śāstra-artha, and a sādhvī woman with calm composure; the same presence turns away from a figure lacking virtues, leaving them in dimness.
FAQs
Divine power abides where virtues and dharma are present—among the devas, the scripturally grounded, and the ethically pure.
No site is specified; the focus is on inner sacred geography—guṇa and dharma as the true abode of śakti.
No explicit ritual is given; the implied discipline is cultivation of guṇas through śāstra-study and righteous conduct.