Adhyaya 30

Verse 1

नारद उवाच । ततः स्कन्दः सुरैः सार्धं श्वेतपर्वत मस्तकात् । उत्तीर्य तारकं हन्तुं दक्षिणां स दिशं ययौ

నారదుడు పలికెను—అనంతరం స్కందుడు దేవతలతో కలిసి శ్వేతపర్వత శిఖరమునుండి దిగివచ్చి, తారకుని సంహరించుటకు దక్షిణ దిశగా బయలుదేరెను।

Verse 2

ततः सरस्वतीतीरे यानि भूतानि नारद । ग्रहाश्चोपग्रहाश्चैव वेतालाः शाकिनी गणाः

అప్పుడు, ఓ నారదా, సరస్వతీ తీరమున అనేక భూతసమూహాలు—గ్రహాలు, ఉపగ్రహాలు, వేతాళులు మరియు శాకినీగణాలు—సమవేతమయ్యాయి।

Verse 3

उन्मादा ये ह्यपस्माराः पलादाश्च पिशाचकाः । देवैस्तेषामाधिपत्ये सोऽभ्यषिच्यत पावकिः

ఉన్మాదము, అపస్మారము, పలాదులు, పిశాచులు అని పిలువబడే వారిపై అధిపత్యమునకు దేవతలు పావకిని అభిషేకించి అధిపతిగా నియమించారు।

Verse 4

यथा ते नैव मर्यादां संत्यजंति दुराशयाः । एतैस्तस्मात्समाक्रांतः शरण्यं पावकिं व्रजेत्

ఆ దురాశయులు తమ హద్దులను ఎప్పుడూ విడువరు; కనుక వారిచేత బాధింపబడినవాడు రక్షకుడైన పావకిని శరణు పొందవలెను।

Verse 5

अप्रकीर्णेन्द्रियं दांतं शुचिं नित्यमतंद्रितम् । आस्तिकं स्कन्दभक्तं च वर्जयंति ग्रहादिकाः

ఇంద్రియాలు చెల్లాచెదరని, దమితుడై శుచిగా, నిత్యం అప్రమత్తుడై, ధర్మంలో ఆస్తికుడై, స్కందభక్తుడైన వానిని గ్రహాదీ పీడక శక్తులు దూరంగా వదిలివేస్తాయి।

Verse 6

महेश्वरं च ये भक्ता भक्ता नारायणं च ये । तेषां दर्शनमात्रेण नश्यंते ते विदूरतः

మహేశ్వరభక్తులైనవారైనా, నారాయణభక్తులైనవారైనా—ఆ భక్తుల దర్శనమాత్రంతోనే ఆ పీడక శక్తులు దూరం నుంచే నశిస్తాయి।

Verse 7

ततः सर्वैः सुरैः सार्धं महीतीरं ययौ गुहः । तत्र देवैः प्रकथितं महीमाहात्म्यमुत्तमम्

అనంతరం గుహుడు (స్కందుడు) సమస్త దేవతలతో కలిసి మహీ నది తీరానికి వెళ్లాడు. అక్కడ దేవతలు మహీ యొక్క పరమోత్తమ మహాత్మ్యాన్ని ప్రకటించారు।

Verse 8

श्रृण्वन्विसिष्मिये स्कन्दः प्रणनाम च तां नदीम् । ततो महीदक्षिणतस्तीरमाश्रित्य धिष्ठितम्

అది విని స్కందుడు ఆశ్చర్యచకితుడై ఆ నదికి ప్రణామం చేశాడు. తరువాత మహీ దక్షిణ తీరాన్ని ఆశ్రయించి అక్కడ ఆసీనుడయ్యాడు।

Verse 9

प्रणम्य शक्रप्रमुखा गुहं वचनमब्रुवन् । अभिषिक्तं विना स्कन्द सेनापतिमकल्मषम्

ప్రణమించి శక్రుడు (ఇంద్రుడు) మొదలైన దేవతలు గుహునితో పలికారు—“హే స్కందా! కల్మషరహిత సేనాపతీ, నీ అభిషేకం లేకుండా…”

Verse 10

न शर्म लभते सेना तस्मात्त्वमभिषेचय । महीसागरसंभूतैः पुण्यैश्चापि शिवैर्जलैः

సేనకు శాంతి లభించదు; కనుక నీవు అభిషేకాన్ని స్వీకరించు—భూమి, సముద్రం నుండి పుట్టిన పుణ్యమైన శివమయ శుభజలాలతో।

Verse 11

अभिषेक्ष्यामहे त्वां च तत्र नो द्रष्टुमर्हसि । यथा हस्तिपदे सर्वपदांतर्भाव इष्यते

మేము నిన్ను అభిషేకిస్తాము; కానీ ఆ విధిలో అక్కడ చూడటం నీకు తగదు। ఏలాగంటే ఏనుగు పాదముద్రలో అన్ని పాదముద్రలు అంతర్భవిస్తాయని అంటారు।

Verse 12

सर्वतीर्थान्तरस्थानं तथार्णवमहीजले । सर्वभूतमयो यद्वत्र्यंबकः परिकीर्त्यते

అలాగే సముద్రం మరియు భూమి జలాలలో అన్ని తీర్థాల నివాసస్థానం ఉంది; ఎలా త్ర్యంబకుడు (శివుడు) సమస్త భూతమయుడని కీర్తించబడతాడో అలా।

Verse 13

सर्वतीर्थमयस्तद्वन्महीसागरसंगमः । अर्धनारीश्वरं रूपं यथा रुद्रस्य सर्वदम्

అదేవిధంగా మహీ నది–సముద్ర సంగమం సర్వతీర్థమయం; రుద్రుని అర్ధనారీశ్వర రూపం అన్నివరాలు ప్రసాదించునట్లుగా।

Verse 14

तथा महीसमुद्रस्य स्नानं सर्वफलप्रदम् । येनात्र पितरः स्कन्द तर्पिता भक्तिभावतः

అలాగే మహీ–సముద్రంలో స్నానం సర్వఫలప్రదం; దానివల్ల, ఓ స్కందా, ఇక్కడ పితృదేవతలు భక్తిభావంతో తృప్తి చెందుతారు।

Verse 15

तेन सर्वेषु तीर्थेषु तर्पिता नात्र संशयः । न चैतद्धृदि मंतव्यं क्षारमेतज्जलं हि यत्

ఆ కర్మచేత వారు సమస్త తీర్థాలలో తర్పణం పొందినట్లే తృప్తి చెందుతారు—ఇందులో సందేహం లేదు. ‘ఇది ఉప్పునీరు’ అని హృదయంలో భావించకూడదు.

Verse 16

यथा हि कटुतिक्तादि गवा ग्रस्तं हि क्षीरदम् । एवमेतत्त्विदं तोयं पितॄणां तृप्ति दायकम्

ఆవు కాటు-తిక్తమైన వాటిని తిన్నా పాలిచ్చినట్లే, ఇదే నీరు పితృదేవతలకు తృప్తిని ప్రసాదిస్తుంది.

Verse 17

एवं ब्रुवत्सु देवेषु कपिलोऽपि मुनिर्जगौ । सत्यमेतदुमापुत्र सर्वतीर्थमयी मही

దేవతలు ఇలా పలికినప్పుడు ముని కపిలుడు కూడా అన్నాడు—“ఓ ఉమాపుత్రా! ఇది సత్యం; ఈ మహీ సర్వతీర్థమయి.”

Verse 18

कर्दमो यस्त्वहमपि ज्ञात्वा तीर्थमहा गुणान् । सर्वां भुवं परित्यज्य कृत्वा ह्यश्रममास्तितः

“నేను కర్దముడను కూడా, ఈ తీర్థ మహాగుణాలను తెలుసుకొని, భూమిలోని ఇతర ప్రాంతాలన్నీ విడిచి, ఇక్కడే ఆశ్రమం స్థాపించి నివసిస్తున్నాను.”

Verse 19

ततो महेश्वरः प्राह सत्यमेतत्सुरोदितम् । ब्रह्माद्यास्तं तथा प्राहुरत्र भूयोऽप्यथो गुरुः

అప్పుడు మహేశ్వరుడు పలికెను—“దేవతలు చెప్పినది సత్యం.” బ్రహ్మాది దేవతలు కూడా అలాగే అన్నారు; గురువు కూడా ఇక్కడ మరల దానిని సమర్థించాడు.

Verse 20

अत्राभिषेकं ते वीर करिष्यामः समादिश । ततः सुविस्मितस्तत्र स्नात्वा स्कन्दो महामनाः

“హే వీరా, ఇక్కడే నీ అభిషేకం చేస్తాము—ఆజ్ఞాపించు.” అప్పుడు మహామనస్కుడైన స్కందుడు అక్కడ స్నానం చేసి విస్మయమొందెను.

Verse 21

अभिषिञ्चन्तु मां देवा इति तानब्रवीद्वचः । ततोऽभिषेकसंभारान्सर्वान्संभृत्य शास्त्रतः

అతడు వారితో, “దేవతలు నన్ను అభిషేకించుగాక” అని పలికెను. ఆపై శాస్త్రవిధి ప్రకారం అభిషేకసామగ్రి అంతటిని సమ్యకంగా సమకూర్చిరి.

Verse 22

जुहुवुर्मंत्रपूतेऽग्नौ चत्वारो मुख्यऋत्विजः । ब्रह्मा च कपिलो जीवो विश्वामित्रश्चतुर्थकः

మంత్రపూతమైన అగ్నిలో నాలుగు ప్రధాన ఋత్విజులు హవిస్సులు అర్పించారు—బ్రహ్మ, కపిల, జీవ, మరియు నాలుగవవాడు విశ్వామిత్రుడు.

Verse 23

अन्ये च शतशस्तत्र मुनयो वेदपारगाः । तत्राद्भुतं महादेवो दर्शयामास भारत

అక్కడ వేదపారంగతులైన ఇతర శతశః మునులు కూడా ఉన్నారు. అక్కడ, హే భారతా, మహాదేవుడు ఒక అద్భుతాన్ని ప్రదర్శించాడు.

Verse 24

यदग्निकुण्डमध्यस्थो लिंगमूर्तिर्व्यदृश्यत । अहमेवाग्निमध्यस्थो हविर्गृह्णामि नित्यशः

అప్పుడు అగ్నికుండ మధ్యలో లింగమూర్తిగా ప్రభువు దర్శనమిచ్చెను; যেন ఇలా ప్రకటిస్తున్నట్లు—“నేనే అగ్నిమధ్యంలో నిలిచి నిత్యం హవిస్సును స్వీకరిస్తాను.”

Verse 25

एतत्संदर्शनार्थाय लिंगमूर्तिरभूद्विभुः । तल्लिंगमतुलं देवा नमश्चक्रुर्मुदान्विताः

ఈ దర్శనాన్ని అనుగ్రహించుటకై సర్వవ్యాపి ప్రభువు లింగమూర్తిగా అవతరించాడు. ఆ అతుల్య లింగాన్ని చూచి దేవతలు ఆనందంతో భక్తిపూర్వకంగా నమస్కరించారు.

Verse 26

सर्वपापापहं पार्थ सर्वकामफलप्रदम् । तत्र होमावसाने च दत्ते हिमवता शुभे

హే పార్థా, ఇది సమస్త పాపాలను హరించి, అన్ని ధర్మసమ్మత కోరికల ఫలాన్ని ప్రసాదిస్తుంది. అక్కడ హోమం ముగిసిన తరువాత హిమవంతుడు శుభదానాన్ని సమర్పించాడు.

Verse 27

दिव्यरत्नान्विते स्कन्दो निषण्णः परमासने । सर्वमंगलसंभारैर्विधिमंत्रपुरस्कृतम्

దివ్య రత్నాలతో అలంకరించిన పరమాసనంపై స్కందుడు ఆసీనుడయ్యాడు. సమస్త మంగళ సామగ్రి సన్నద్ధమై, పవిత్ర మంత్రాల మార్గదర్శకత్వంలో విధి కొనసాగింది.

Verse 28

अभ्यषिंचंस्ततो देवाः कुमारं शंकरात्मजम् । इंद्रो विष्णुर्महावीर्यो ब्रह्मरुद्रौ च फाल्गुन

ఆ తరువాత దేవతలు శంకరాత్మజుడైన కుమారునికి అభిషేకం చేశారు—ఇంద్రుడు, మహావీర్యుడైన విష్ణువు, అలాగే బ్రహ్మా మరియు రుద్రుడూ, ఓ ఫాల్గుణా.

Verse 29

आदित्याद्य ग्रहाः सर्वे तथोभावनिलानलौ । आदित्या वसवो रुद्राः साध्याश्चैवाश्विनावुभौ

ఆదిత్యులతో ప్రారంభించి సమస్త గ్రహాలు, అలాగే వాయువు మరియు అగ్నিও అక్కడ సమవేతమయ్యారు. ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, సాధ్యులు మరియు ఇద్దరు అశ్వినీకుమారులూ ఆ మహావిధికి హాజరయ్యారు.

Verse 30

विश्वेदेवाश्च मरुतो गंधर्वाप्सरसस्तथा । देवब्रह्मर्षयश्चैव वालखिल्या मरीचिपाः

అక్కడ విశ్వేదేవులు, మరుత్గణాలు, గంధర్వులు, అప్సరసలు కూడా; దేవబ్రహ్మర్షులు, వాలఖిల్యులు మరియు మరీచి-ప్రధాన ఋషులు సమాగమించారు।

Verse 31

विद्याधरा योगसिद्धाः पुलस्त्यपुलहादयः । पितरः कश्यपोऽत्रिश्च मरीचिर्भृगुरंगिराः

అక్కడ విద్యాధరులు, యోగసిద్ధులు, పులస్త్య-పులహాది; పితృదేవతలు; కశ్యపుడు, అత్రి; అలాగే మరీచి, భృగు, అంగిరసులు కూడ సమవేతమయ్యారు।

Verse 32

दक्षोऽथ मनवो ये च ज्योतींषि ऋतवस्तथा । मूर्तिमत्यश्च सरितो महीप्रभृतिकास्तथा

తదుపరి దక్షుడు, మనువులు, జ్యోతిష్కములు, ఋతువులు కూడా; అలాగే మూర్తిమంతమైన నదులు—మహీ (పృథివి) మొదలైనవి—అక్కడికి వచ్చాయి।

Verse 33

लवणाद्याः समुद्राश्च प्रभासाद्याश्च तीर्थकाः । पृथिवी द्यौर्दिशश्चैव पादपाः पार्वतास्तथा

లవణసముద్రం మొదలైన సముద్రాలు, ప్రభాసం మొదలైన తీర్థాలు; పృథివి, ద్యౌ, దిక్కులు కూడా; అలాగే వృక్షాలు, పర్వతాలు—అన్నీ గుహుని సత్కారార్థం అక్కడున్నాయి।

Verse 34

आदित्याद्या मातरश्च कुर्वंत्यो गुहमंगलम् । वासुकिप्रमुखा नागास्थथोभौ गरुडारुणौ

ఆదిత్యాది మాతృశక్తులు గుహునికి మంగళకార్యాలు నిర్వహించుచుండగా; వాసుకి-ప్రధాన నాగులు, అలాగే గరుడుడు మరియు అరుణుడు—ఇద్దరూ అక్కడ ఉన్నారు।

Verse 35

वरुणो धनदश्चैव यमः सानुचरस्तथा । राक्षसो निरृतिश्चैव भूतानि च पलाशनाः

వరుణుడు, ధనదుడు (కుబేరుడు) మరియు అనుచరులతో కూడిన యముడు; రాక్షససమూహాలు, నిరృతి, భూతగణాలు మరియు ఇతర ఉగ్రసత్త్వాలు—అన్నీ ఆ మహాసభకు చేరాయి।

Verse 36

धर्मो बृहस्पतिश्चैव कपिलो गाधिनंदनः । बहुलत्वाच्च ये नोक्ता विविधा देवतागणाः

ధర్ముడు, బృహస్పతి, కపిలుడు, గాధినందనుడు (విశ్వామిత్రుడు) అక్కడ ఉన్నారు; ఇంకా అనేక విధాలైన దేవతాగణాలు కూడా—అత్యధికమై ఉండటంతో అన్నీ పేర్లు చెప్పబడలేదు।

Verse 37

ते च सर्वे महीकूले ह्यभ्यषिंचन्मुदा गुहम् । ततो महास्वनामुग्रां देवदैत्यादिदर्पहाम्

వారందరూ భూమి తీరంలో ఆనందంతో గుహునికి అభిషేకం చేశారు. అప్పుడు దేవ-దైత్యాది గర్వాన్ని నశింపజేసే మహా ఉగ్ర గర్జన ఉద్భవించింది।

Verse 38

ददौ पशुपतिस्तस्मै सर्वभूतमहाचमूम् । विष्णुर्ददौ वैजयंतीं मालां बलविवर्धिनीम्

పశుపతి ఆయనకు సమస్త భూతాల మహా సేనను ప్రసాదించాడు. విష్ణువు బలవిజయాలను వృద్ధి చేసే వైజయంతీ మాలను అనుగ్రహించాడు।

Verse 39

उमा ददौ चारजसी वाससी सूर्यसप्रभा । गंगा कमंडलुं दिव्यममृतोद्भवमुत्तमम्

ఉమ సూర్యసమాన కాంతితో మెరిసే రెండు మనోహర వస్త్రాలను ఇచ్చింది. గంగా అమృతసంభవమైన దివ్యమైన ఉత్తమ కమండలువును ప్రసాదించింది।

Verse 40

मही महानदी तस्य चाक्षमालां ससागरा । ददौ मुदा कुमाराय दंडं चैव बृहस्पतिः

భూమి మహానదులు సముద్రాలతో కూడి ఆనందంగా కుమారునికి జపమాలను సమర్పించింది; బృహస్పతి కూడా హర్షంతో దండాన్ని ప్రసాదించాడు।

Verse 41

गरुडो दयितं पुत्रं मयूरं चित्रबर्हिणम् । अरुणस्ताम्रचूडं च प्रददौ चरणायुधम्

గరుడుడు తన ప్రియ కుమారుడైన విచిత్ర బర్హముల మయూరాన్ని సమర్పించాడు; అరుణుడు ధ్వజాయుధమైన తామ్రచూడ (కుక్కుటచిహ్నం)ను చరణాయుధంగా ప్రసాదించాడు।

Verse 42

छागं च वरुणो राजा बलवीर्यसमन्वितम् । कृष्णाजिनं तथा ब्रह्मा ब्रह्मण्याय ददौ जयम्

వరుణరాజు బలవీర్యసంపన్నమైన ఒక మేకను ఇచ్చాడు; అలాగే బ్రహ్మ బ్రాహ్మణ్యధర్మరక్షకుడైన కుమారునికి విజయప్రదమైన కృష్ణాజినాన్ని ప్రసాదించాడు।

Verse 43

चतुरोऽनुचरांश्चैव महावीर्यान्बलोत्कटान् । नंदिसेनं लोहिताक्षं घण्टाकर्णं च मानसान्

అతడు మరియూ నాలుగు అనుచరులను నియమించాడు—మహావీర్యులు, బలంలో ప్రబలులు: నందిసేన, లోహితాక్ష, ఘంటాకర్ణ, మానస।

Verse 44

चतुर्थं चाप्यतिबलं ख्यातं कुसुममालिनम् । ततः स्थाणुर्ददौ देवो महापारिषदं क्रतुम्

నాలుగవవాడు అత్యంత బలవంతుడు, ఖ్యాతిగాంచిన కుసుమమాలి; అనంతరం దేవుడు స్థాణు (శివుడు) ‘క్రతు’ అనే మహాపార్షదుణ్ని ప్రసాదించాడు।

Verse 45

स हि देवासुरे युद्धे दैत्यानां भीमकर्मणाम् । जघान दोर्भ्यां संक्रुद्धः प्रयुतानि चतुर्दश

దేవాసుర యుద్ధంలో ఆయన కోపోద్రిక్తుడై తన భుజబలంతో భయంకర కర్మలైన దైత్యుల పద్నాలుగు ప్రయుతములను సంహరించాడు।

Verse 46

यमः प्रादादनुचरौ यमकालोपमौ तदा । उन्माथं च प्रमाथं च महावीर्यौ महाद्युती

అప్పుడు యముడు యమ-కాలసమానులైన ఇద్దరు అనుచరులను ప్రసాదించాడు—ఉన్మాథుడు, ప్రమాథుడు—ఇద్దరూ మహావీర్యులు, మహాద్యుతులు।

Verse 47

सुभ्राजौ भास्करस्यैव यौ सदा चानुयायिनौ । तौ सूर्यः कार्तिकेयाय ददौ पार्थ मुदान्वितः

భాస్కరుని సదా అనుసరించే ఆ ఇద్దరు ప్రకాశవంతులను, హే పార్థా, సూర్యుడు ఆనందంతో కార్తికేయునికి దానమిచ్చాడు।

Verse 48

कैलासश्रृङ्गसंकाशौ श्वेतमाल्यानुलेपनौ । सोमोऽप्यनुचरौ प्रादान्मणिं सुमणिमेव च

కైలాస శిఖరాలవలె కాంతిమంతులు, తెల్లని మాల్యాలు మరియు తెల్లని అనులేపనాలతో అలంకృతులు—సోముడు కూడా ఇద్దరు అనుచరులను ఇచ్చాడు: మణి, సుమణి।

Verse 49

ज्वालजिह्वं ज्योतिषं च ददावग्निर्महाबलौ । परिघं च बलं चैव भीमं च सुमहाबलम्

అగ్నిదేవుడు మహాబలులైన జ్వాలజిహ్వుడు, జ్యోతిషుడు అనే ఇద్దరిని ఇచ్చాడు; అలాగే పరిఘుడు, బలుడు, మరియు అత్యంత మహాబలుడైన భీముడినీ ప్రసాదించాడు।

Verse 50

स्कंदाय त्रीननुचरान्ददौ विष्णुरुरुक्रमः । उत्क्रोशं पंचजं चैव वज्रदण्डधरावुभौ

ఉరుక్రముడైన విష్ణువు స్కందునికి మూడు అనుచరులను ప్రసాదించాడు—ఉత్క్రోశుడు, పంచజుడు, అలాగే వజ్రం మరియు దండం ఆయుధాలుగా ధరించిన ఆ ఇద్దరు।

Verse 51

ददौ महेशपुत्राय वासवः परवीरहा । तौ हि शत्रून्महेन्द्रस्य जघ्नतुः समरे बहून्

పరవీరహుడైన వాసవుడు (ఇంద్రుడు) వారిని మహేశపుత్రునికి సమర్పించాడు; ఎందుకంటే ఆ ఇద్దరూ యుద్ధంలో మహేంద్రుని అనేక శత్రువులను సంహరించారు।

Verse 52

वर्धनं बंधनं चैव आयुर्वेदविशारदौ । स्कन्दाय ददतुः प्रीतावश्विनौ भरतर्षभ

హే భరతశ్రేష్ఠా! ప్రీతిచెందిన అశ్వినీదేవతలు స్కందునికి వర్ధనుడు, బంధనుడు అనే ఇద్దరిని ప్రసాదించారు—ఇద్దరూ ఆయుర్వేదంలో నిపుణులు।

Verse 53

बलं चातिबलं चैव महावक्त्रौ महाबलौ । प्रददौ कार्तिकेयाय वायुश्चानुचरावुभौ

వాయుదేవుడు కార్తికేయునికి బలుడు మరియు అతిబలుడు అనే ఇద్దరు అనుచరులను ప్రసాదించాడు—వారు మహాముఖులు, మహాబలులు, అపారశక్తిసంపన్నులు।

Verse 54

घसं चातिघसं वीरौ वरुणश्च ददौ प्रभुः । सुवर्चसं महात्मानं तथैवाप्यतिवर्चसम्

ప్రభువైన వరుణుడు ఘసుడు, అతిఘసుడు అనే ఇద్దరు వీరులను దానమిచ్చాడు; అలాగే మహాత్ముడైన సువర్చసుడిని, అతివర్చసుడినీ—అసాధారణ తేజస్సుతో ప్రకాశించువారిని।

Verse 55

हिमवान्प्रददौ पार्थ साक्षाद्दौहित्रकाय वै । कांचनं च ददौ मेरुर्मेघमालिनमेव च

హే పార్థా! హిమవాన్ తన దౌహిత్రునికై సాక్షాత్తుగా ఒక పార్షదుని ప్రసాదించాడు; మేరుపర్వతం కాంచనుని మరియు మేఘమాలినుని కూడా ఇచ్చెను।

Verse 56

उच्छ्रितं चातिशृंगं च महापाषाणयोधिनौ । स्वाहेयाय ददौ प्रीतः स विंध्यः पार्षदौ शुभौ

సంతోషించిన వింధ్యపర్వతం స్వాహేయుడు (స్కందుడు)కు ఉచ్చ్రితుడు, అతిశృంగుడు అనే—మహా శిలాఖండాలతో యుద్ధించే—ఇద్దరు శుభ పార్షదులను ఇచ్చెను।

Verse 57

संग्रहं विग्रहं चैव समुद्रोऽपि गधाधरौ । प्रददौ पार्षदौ विरौ महीनद्या समन्वितः

మహానదులతో కూడిన సముద్రుడు కూడా గదాధారులైన వీర పార్షదులు సంగ్రహుడు, విగ్రహుడు అనే ఇద్దరిని ప్రసాదించాడు।

Verse 58

उन्मादं पुष्पदंतं च शंकुकर्णं तथैव च । प्रददावग्निपुत्राय पार्वती शुभदर्शना

శుభదర్శనమైన పార్వతి అగ్నిపుత్రుడు (స్కందుడు)కు ఉన్మాదుడు, పుష్పదంతుడు, శంకుకర్ణుడు అనే వారిని ప్రసాదించింది।

Verse 59

जयं महाजयं चैव नागौ ज्वलनसूनवे । प्रददुर्बलिनां श्रेष्ठौ सुपर्णः पार्षदावुभौ

సుపర్ణుడు (గరుడుడు) జ్వలనసూనువు (అగ్నిపుత్ర స్కందుడు)కు బలవంతులలో శ్రేష్ఠులైన రెండు నాగ పార్షదులు—జయుడు, మహాజయుడు—ఇచ్చెను।

Verse 60

एवं साध्याश्च रुद्राश्च वसवः पितरस्तथा । सर्वे जगति ये मुख्या ददुः स्कंदाय पार्षदान्

ఇట్లుగా సాధ్యులు, రుద్రులు, వసువులు మరియు పితృదేవతలు—లోకంలో ప్రధానులైన సమస్తులు—స్కందునికి తమ తమ పార్షదులను (సేవకగణాలను) సమర్పించారు।

Verse 61

नानावीर्यान्महावीर्यान्नानायुधविभूषणान् । बहुलत्वान्न शक्यंते संख्यातुं ते च फाल्गुन

వారు నానావిధ శక్తులతో యుక్తులు, మహావీరులు, వివిధ ఆయుధాభరణాలతో అలంకృతులు; వారి సంఖ్య అంతగా ఎక్కువగా ఉండి, ఓ ఫాల్గుణా, లెక్కించుట సాధ్యం కాదు।

Verse 62

मातश्च ददुस्तस्मै तदा मातृगणान्प्रभो । याभिर्व्याप्तास्त्रयो लोकाः कल्याणीभिश्चराचराः

అప్పుడు, ఓ ప్రభూ, మాతృదేవతలు ఆయనకు మాతృకాగణాలను ప్రసాదించారు—ఆ కల్యాణీ దేవతలచేత చరాచరాలతో కూడిన మూడు లోకాలు వ్యాపించియున్నవి।

Verse 63

प्रभावती विशालाक्षी गोपाला गोनसा तथा । अप्सुजाता बृहद्दंडी कालिका बहुपुत्रका

(వారు) ప్రభావతీ, విశాలాక్షీ; గోపాలా మరియు గోనసా; అప్సుజాతా; బృహద్దండీ; కాలికా; మరియు బహుపుత్రకా।

Verse 64

भयंकरी च चक्रांगी तीर्थनेमिश्च माधवी । गीतप्रिया अलाताक्षी चटुला शलभामुखी

మరియు (వారు) భయంకరీ, చక్రాంగీ, తీర్థనేమి, మాధవీ; గీతప్రియా, అలాతాక్షీ, చటులా మరియు శలభాముఖీ।

Verse 65

विद्युज्जिह्वा रुद्रकाली शतोलूखलमेखला । शतघंटाकिंकिणिका चक्राक्षी चत्वरालया

వారు విద్యుజ్జిహ్వా, రుద్రకాళీ, శతోలూఖలమేఖలా, శతఘంటాకింకిణికా, చక్రాక్షీ మరియు చత్వరాలయా అని పిలువబడుతారు.

Verse 66

पूतना रोदना त्वामा कोटरा मेघवाहिनी । ऊर्ध्ववेणीधरा चैव जरायुर्जर्जरानना

వారు పూతనా, రోదనా, త్వామా, కోటరా, మేఘవాహినీ, ఊర్ధ్వవేణీధరా, జరాయుః మరియు జర్జరాననా అని చెప్పబడుతారు.

Verse 67

खटखेटी दहदहा तथा धमधमा जया । बहुवेणी बहुशीरा बहुपादा बहुस्तनी

వారు ఖటఖేటీ, దహదహా, ధమధమా, జయా; అలాగే బహువేణీ, బహుశీరా, బహుపాదా, బహుస్తనీ అని వర్ణించబడతారు.

Verse 68

शतोलूकमुखी कृष्णा कर्णप्रावरणा तथा । शून्यालया धान्यवासा पशुदा धान्यदा सदा

వారు శతోలూకముఖీ, కృష్ణా, కర్ణప్రావరణా; అలాగే శూన్యాలయా, ధాన్యవాసా, పశుదా మరియు సదా ధాన్యదా అని కీర్తింపబడతారు.

Verse 69

एताश्चान्याश्च बह्व्यश्च मातरो भरतर्षभ । बहुलत्वादहं तासां न संख्यातुमिहोत्सहे

ఓ భరతశ్రేష్ఠా! ఇవీ మరియు ఇలాంటి మరెన్నో మాతృకలు ఉన్నారు; వారి అపారసంఖ్య కారణంగా ఇక్కడ నేను వాటిని లెక్కించుటకు సాహసించను.

Verse 70

वृक्षचत्वरवासिन्यश्चतुष्पथनिवेशनाः । गुहास्मशानवासिन्यः शैलप्रस्रवणालयाः

కొంతమంది దేవతాస్త్రీలు వృక్షవనాలలోను చౌరస్తాలలోను నివసిస్తారు; కొందరు చతుష్పథాలలో ఉంటారు. కొందరు గుహలలోను శ్మశానాలలోను, మరికొందరు పర్వత ప్రస్రవణాలు, జలపాతాల తీరాలలో తమ ఆలయాన్ని చేసుకుంటారు.

Verse 71

नानाभरणवेषास्ता नानामूर्तिधरास्तथा । नानाभाषायुधधराः परिवव्रुस्तदा गुहम्

వారు నానావిధ ఆభరణాలు, వేషధారణలతో అలంకృతులై, అనేక రూపాలు ధరించినవారై ఉన్నారు. అనేక భాషలు పలుకుతూ, అనేక ఆయుధాలు ధరించి, అప్పుడు గుహ (స్కందుడు)ను అన్ని వైపులా చుట్టుముట్టారు.

Verse 72

ततः स शुशुभे श्रीमान्गुहो गुह इवापरः । सैनापत्ये चाभिषिक्तो देवैर्नानामुनीश्वरैः

అప్పుడు ఆ శ్రీమాన్ గుహుడు మరింత ప్రకాశించాడు—మరొక గుహుడే అవతరించినట్లు. దేవతలూ అనేక మునీశ్వరులూ అతనిని సేనాపతి పదవికి అభిషేకించారు.

Verse 73

ततः प्रणम्य सर्वांस्ता नेकैकत्वेन पावकिः । व्रियतां वर इत्याह भवब्रह्मपुरोगमान्

అప్పుడు పావకి వారందరికీ ఒక్కొక్కరికి నమస్కరించి, భవుడు (శివుడు) మరియు బ్రహ్మ నేతృత్వంలోని వారికి—“వరాన్ని కోరండి” అని అన్నాడు.